ถูกท้าประลองในวันนี้ และที่อยู่ด้านซ้ายและด้านขวาของเขาก็คือโจวยวน แล้วก็หลิงเจี้ยงคนหนึ่งที่ดูทะนงองอาจ
“คือศิษย์พี่จงนี่เอง!”
“ไม่คาดคิดว่าจะเชิญศิษย์พี่จงมา!”
“ศิษย์พี่จงเป็นหลิงเจี้ยงขั้นเจ็ด ตอนนี้เจียงเฮ่าน่าสงสารแล้ว ข้าจำได้ว่าในตอนที่เขาเพิ่งจะเข้าสถาบันของพวกเรา พลังแค่หลิงเจี้ยงขั้นสาม เพิ่งจะผ่านไปปีกว่าๆ มากสุดเขาก็เลื่อนได้แค่หนึ่งขั้นมั้ง”
…
ในสามคนนี้ มีแค่สองคนที่ขึ้นเวที หลังจากที่โจวยวนมาถึงข้างเวทีประลอง ก็ถอยไปยังที่นั่งผู้ชมที่ใกล้ที่สุด แล้วมองไปยังเจียงเฮ่าและลู่เสวียนที่ให้กำลังเขาอยู่ด้านหลังด้วยใบหน้านิ่ง
แต่ทว่า ครั้งนี้เหมือนว่าลู่เสวียนไม่ได้รับรู้ถึงสายตาของเขา ยังคงให้กำลังใจเจียงเฮ่าอยู่ การเมินเฉยแบบนี้ ทำให้โจวยวนแววตาดุดันขึ้นมา เกิดความโมโหขึ้นในใจ
“ผู้อาวุโส ศิษย์พี่จงเป็นคนขึ้นประลอง ข้าสนับสนุนอยู่ข้างๆ ไม่ได้ผิดกฎใช่หรือไม่” ขึ้นเวทีประลองไปแล้ว เฉียนจวิ้นมองเจียงเฮ่าอย่างเหยียดหยาม แต่กลับพูดกับผู้อาวุโส
ผู้อาวุโสพยักหน้า “อืม ถ้าผู้ถูกท้าประลองเป็นหลิงซือประเภททักษะช่วยเหลือ สามารถเชิญหลิงซือประเภทโจมตีคนหนึ่งมาช่วยต่อสู้ได้ จงเย่ว์และเจียงเฮ่าล้วนเป็นหลิงเจี้ยง ไม่ถือว่าผิดกฎ”
“ดี!” เฉียนจวิ้นพูดเสียงดัง มองเจียงเฮ่าที่หน้าตาสงบนิ่งด้วยแววตาที่มืดมัว แสยะยิ้ม “อีกเดี๋ยว ข้าจะดูว่าเจ้าจะขอให้ข้ายกโทษให้อย่างไร!”
เจียงเฮ่าที่ไม่ตอบโต้ ทำให้
