่างมาก ยืนขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาไม่ไปดูเฉียนจวิ้นคนที่เชิญเขามาเลย เพียงแค่พูดกับเจียงเฮ่าว่า “เป็นกระบวนท่าที่ยิดเยี่ยม! วันนี้ข้าจะจำเอาไว้!” ในคำพูดนั้น เหมือนว่าเจียงเฮ่าใช้วิธีการที่ไม่ดีเอาชนะเขาอย่างไรอย่างนั้น
พูดจบ เขาก็หันตัวแล้วรีบเดินจากไป
เจียงเฮ่ากลับไม่สนใจ แต่มองไปยังเฉียนจวิ้นที่ยืนอยู่บนเวทีประลองด้วยสีหน้าดูไม่ได้และตะลึง
“เจ้า!” เฉียนจวิ้นถูกเจียงเฮ่าจ้อง ทันใดนั้นก็ขาอ่อนทั้งสองข้าง
แต่ทว่า เจียงเฮ่ากลับเผยรอยยิ้มที่ทำให้เขาไม่สบายตา แล้วเหวี่ยงหมัดไปที่หน้าของเขา
………………
