“เจ้าบอกข้ามาเถิด ไม่ว่าจะเป็นอะไร ข้าก็รับได้ทั้งนั้น” เจียงหลีมายังข้างหน้านาง ด้วยสีหน้าวิงวอน
มู่ชิงเกอลดสายตาลงแล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้น “สิ่งที่ลู่เจี้ยขาดหายก็คือจิตวิญญาณหลัก ข้าเคยทดสอบวิญญาณร่างของเขาพบว่าภายใต้สถานการณ์จิตวิญญาณหลักขาดหาย เขายังสามารถมีชีวิตได้นานขนาดนี้ จึงมีความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง จิตวิญญาณหลักของเขา หรือกล่าวได้อีกนัยหนึ่งว่าลู่เจี้ยตัวจริงต้องดำรงอยู่อย่างแข็งแกร่งมากๆ”
เจียงหลีมองไปที่นางอย่างตะลึงราวกับตกใจกับคำพูดของนาง
“เจ้า เจ้าว่าอะไรนะ” เจียงหลีถามอย่างไม่แน่ใจ “เจ้าหมายความว่า ลู่เจี้ยในตอนนี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของตัวจริงเขาหรือ”
“เจ้าจะเข้าใจแบบนี้ก็ได้” มู่ชิงเกอพยักหน้า “ข้าบอกเจ้าได้แค่ว่าความตายของเขาเป็นสิ่งที่แน่นอน เพราะนี่คือโชคชะตาที่ถูกกำหนดโดยจิตวิญญาณหลักของเขาซึ่งมิอาจแก้ไขได้ตั้งแต่แรก หากถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลง บางทีอาจจะพลิกแผนทั้งหมดของเขาก็เป็นได้”
“แล้ว แล้วมันหมายความว่าอย่างไร” เจียงหลีสับสนเล็กน้อย
มู่ชิงเกอสูดหายใจเข้าลึกๆ “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีหากลู่เจี้ยคนนี้ตายไปแล้ว วิญญาณของเขาอาจจะกลับสู่ร่างหลักของเขาก็ได้ เขาตัวจริงอาจฟื้นคืนหรือบางทีเขาอาจจะกลับชาติไปเกิดใหม่ต่อไป”
เจียงหลีเข้าใจแต่กลับนั่งลงพื้นด้วยความสับสน
