แนนของเจียงหลีเป็นที่น่าตกใจมากจึงไม่มีใครสังเกตว่าทั้งสองคนมีสถิติคะแนนเดียวที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน
“ยินดีด้วย” มู่ชิงเกอยิ้มให้เจียงหลี
เจียงหลีหันกลับมามองคนที่มอบรอยยิ้มละไมให้นาง ราวกับกำลังจะบอกนางว่าในโลกใบนี้ นางใช้ชีวิตเป็นอย่างดีและเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาเช่นกัน
“อาหลี ยินดีด้วยนะ”
“อาซ้อเล็ก ยินดีด้วย”
เจียงเฮ่ากับลู่เสวียนไม่ได้รู้สึกไม่พอใจที่เจียงหลีบดบังรัศมีแต่อย่างใด แต่พวกเขากลับยินดีด้วยกันกับนางจากใจจริง
“ยินดีด้วยเหมือนกัน” เจียงหลียิ้มตาหยีให้กับสองคนนั้นเช่นกัน
“เงียบให้หมด”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์จอแจทำให้ผู้อำนวยการสอบไม่ใคร่พอใจนัก เขาประกาศรายละเอียดในม้วนกระดาษยังไม่จบนะ ขณะเดียวกันเขายังไม่ลืมใช้สายตาร้อนแรงมองไปที่เจียงหลีแวบหนึ่งซึ่งทำให้นางประหลาดใจ
ทุกคนเงียบเสียงลงอีกครั้ง เขาจึงกล่าวต่อ “คะแนนของเจียงหลี พลิกโฉมหน้าบันทึกสถิติคะแนนสะสมของสถาบันไป๋หยวนแห่งซีเฉียน พลิกโฉมหน้าบันทึกสถิติคะแนนสะสมของสถาบันไป๋หยวนทั้งสามแห่งในหนานฮวง!”
ซี๊ดดด!
อย่างนี้นี่เอง!
หลังจากประกาศผลสรุปนี้ออกมาทำเอาใครหลายคนอดสูดเอาอากาศเข้าปากอย่างตกใจเสียมิได้
แล้วสายตาของเฉียนจวิ้นที่มองไปยังเจียงหลีมีความอาฆาตแค้นมากกว่าเดิม
เกียรติยศเยี่ยงนี้สมควรเป็นของเขาต่างหาก!
“เจียงหลีขึ้นมา” หลังอ่านประกาศผลคะแนน สายตาที่ผู้อำนวยการมองเจียงหลีพลันอ่อนลงอยู่มิน้อย
เสมือนมองดูไข่ในหินก็มิปาน
