ข้างหน้าเฉียนจวิ้นแล้วประคองเขาขึ้นจากพื้น
โจวยวนขยับดวงตาแล้ววิ่งไปหาเฉียนจวิ้น
ยังคงมีเลือดไหลออกจากปากเฉียนจวิ้น สายตาของเขาจ้องมองเจียงหลีอย่างอำมหิตแล้วยกนิ้วชี้หน้า “ฆ่าพวกมัน! ฆ่าพวกมันให้ข้า! ทุกคนฆ่าพวกมันให้ข้า! ข้าเป็นถึงองค์ชายรองแห่งซีเฉียน ใครฆ่าพวกมันได้ ข้าจะตอบแทนเขาด้วยหินวิญญาณหมื่นก้อน!”
หินวิญญาณหมื่นก้อน!
นี่อาจจะไม่มีประโยชน์อะไรกับขุนนาง แต่สำหรับชาวบ้านธรรมดากลับถือเป็นแหล่งทรัพยากรฝึกบำเพ็ญขนาดใหญ่
จะว่าไป ณ ที่แห่งนี้พวกเขาต่างเป็นศัตรูกันอยู่แล้ว
และบรรดาลูกขุนนางเหล่านั้นจำเป็นต้องทำตามคำบัญชาเพราะด้วยสถานะของเฉียนจวิ้น
“อาหลี!” เจียงเฮ่าเรียกอย่างร้อนรน
เจียงหลีหันสายตามองสองคนนั้นแล้วเผยรอยยิ้ม “พวกเจ้าดูแลตัวเองดีๆ”
นางหันสายตากลับมามองมู่ชิงเกอ ทั้งสองไม่รู้สึกถึงความตึงเครียดจากการถูกปิดล้อม
เจียงหลียิ่งแสดงท่าทางเยี่ยงนี้ เฉียนจวิ้นจึงยิ่งเกลียดชัง “ฆ่ามันนน!”
ตู้ม!
แสงสีทองระเบิดบนจัตุรัส วิญญาณยุทธ์รูปแบบต่างๆ ปรากฏออกมาไม่มีหยุดแล้วพุ่งเข้าสังหารพวกเจียงหลีทั้งสี่
มู่ชิงเกอดึงมือเจียงหลีขึ้นโยนขึ้นไปข้างบนโดยใช้ตัวเองเป็นฐานวางเจียงหลีไว้บนที่สูงเพื่อสามารถมองเห็นผู้คนข้างล่างและเปิดฉากสังหาร
“ฆ่ามันนน!”
คนนับพันแบ่งสายโจมตี คนจำนวนไม่น้อยไล่ขยี้มู่ชิงเกอ ใครใช้ให้เจียงหลีบอกให้นางไม่ต้องลงมือกันล่ะ
พวกเขานึกว่าในขณะที่มู่ชิงเกอยังไม่เอาคืนจะสา
