ใช่ไหม” มู่ชิงเกอยืนข้างกายนางแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
เจียงหลีกำมือทั้งสองข้างแน่นแล้วพยักหน้าหงึกหงัก
จนกระทั่งเจียงเฮ่ากับลู่เสวียนตามขึ้นมา สิ่งสกปรกสีเทาก็ถูกสกัดออกจากร่างกายของพวกเขาเหมือนกันและพวกเขาก็รู้สึกเช่นเดียวกับเจียงหลี
เมื่อได้รับประโยชน์ ทันใดนั้นเขาสองคนก็รู้สึกไม่น่าบ่นมาตลอดทางเลย
“พวกเราเข้าไปกันเถอะ” เจียงหลีพูดจบก็หันกลับไปมองประตูหินโค้งที่เชื่อมกับบันไดหิน
ข้างในประตูนั้น อาจจะเป็นสถานที่ทดสอบแห่งสุดท้ายก็ได้
เพียงแต่ไม่รู้ว่าภารกิจทดสอบสุดท้ายจะเป็นสิ่งใด
ประตูหินปิดสนิท แต่ทว่ากลับถูกผลักเปิดได้อย่างง่ายดาย
เมื่อประตูหินถูกผลักเปิดออกแสงอันแรงกล้าก็ส่องมาจากประตูและปกคลุมคนทั้งสี่ไว้ ในบรรดาสี่คนมีเพียงมู่ชิงเกอเท่านั้นที่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในห้วงอากาศ
ในชั่วพริบตาแสงจ้าพลันหานไป การมองเห็นกลับคืนมา
พวกเจียงหลีทั้งสี่ปรากฏตัวขึ้นแล้วในจัตุรัสที่ใหญ่เกินกว่าจะล้อมรอบได้
อีกทั้งสนามจัตุรัสแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงพวกเขา
“เจียงหลี!”
เสียงที่ไม่เป็นมิตรแสดงความไม่พอใจดังขึ้นและดึงดูดความสนใจของพวกเจียงหลีทั้งสี่คนทันที
จากนั้นเมื่อพวกเขามองเห็นคนที่พอจะมองเห็นได้กลับทำให้เจียงหลีหรี่ตาลง คนที่ถูกนางกำจัดออกอย่างเฉียนจวิ้นปรากฏตัวอยู่ที่นี่จริงด้วย
ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้น แต่ผู้คุ้มกันของเขาก็คอยปกป้องเขาเช่นกัน
“โจวยวน?”
เจียงหลีได้ยินน้ำเสียงตกใจของลู่เสวียนดังขึ้
