ลีที่ลอยอยู่กลางอากาศเหมือนดั่งโยนผ้าขี้ริ้ว
“โอ้ย!เจียงหลีเจ้ากล้าสังหารข้าหรือ!” เฉียนจวิ้นที่ในที่สุดก็พูดได้อีกครั้ง จ้องเจียงหลีอย่างดุร้าย
เจียงหลีมองเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “เช่นนั้นเจ้าก็เป็นสักขีพยานช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่นี้ด้วยเลยก็แล้วกัน” เมื่อพูดจบ ดวงตาของเจียงหลีก็ดุร้ายขึ้นมา
ก้อนหินที่ลอยล้อมรอบตัวนางเหล่านั้น เหมือนกับว่าได้รับคำบัญชา ต่างก็ลอยเข้าไปกระแทกบนร่างของเฉียนจวิ้น
“โอ้ย…! ”
ก้อนหินตกกระทบบนร่างของเฉียนจวิ้นเหมือนดั่งห่าฝน แล้วกระแทกเขาลงบนพื้น
เจียงหลีที่ลอยอยู่กลางอากาศ ควบคุมพลังแห่งธรรมชาติดั่งผีสางเทวดา ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหลายต่างหวาดผวา
มู่ชิงเกอเงยหน้าขึ้น มองดูเจียงหลีปล่อยแสงเปล่งประกาย ก็เผยรอยยิ้มออกมา นางดีใจกับสหายรักของนางอย่างจริงใจ
เจียงหลีนั้น เดิมทีก็ควรจะโดดเด่นสะดุดตาแต่แรก ไม่ใช่ติดตามอยู่ด้านหลังคนอื่น
ตู้ม!
ร่างกายของเฉียนจวิ้นถูกกระแทกบนพื้น ก้อนหินเหล่านั้นก่อตัวกลายเป็นภูเขาหินบนร่างของเขา เขา ตกรอบแล้ว! คะแนนของเขาก็ย่อมตกเป็นของเจียงหลีไปโดยปริยาย
หู่อี้หน้าเสียอย่างมาก แต่เนื่องด้วยกฎนั้นจึงต้องตกรอบตามเฉียนจวิ้นไป
เจียงหลีมองด้วยหางตาอย่างดูแคลน แล้วก็มองไปยังผู้เข้าร่วมทดสอบคนอื่นๆ “มอบคะแนนมา หรือจะตกรอบไป พวกเจ้าเลือกเอาเองแล้วกัน”
นางไม่ลืมว่า ที่นี่ ทุกคนคือศัตรู!
ขณะที่นางฝึกบำเพ็ญอยู่ในเจดีย์หินนั้น คนเหล่านี้ก็คิดอยากจะท