เจียงหลีผงะ ก่อนสบตาแล้วยิ้มให้กับนาง
มิตรภาพที่เคยเผชิญกับความเป็น ความตาย ดังก้องอยู่ในหัวใจของคนทั้งสอง หลังจากยิ้มให้แก่กัน ทั้งคู่ก็เริ่มดื่มกันอย่างครื้นเครง
ดื่มสุราชั้นดีในไหหมดเพียงอึดใจ
“เฮ้อ! มีความสุขจริงๆ!” หลังจากดื่มสุราชั้นดีไป เจียงหลีก็โยนไหออกไป
ไหสุราแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เสียงคมชัดกลับทำให้กระปรี้กระเปร่ามากขึ้น มู่ชิงเกอทำเช่นเดียวกัน โยนไหเปล่าทิ้งไว้ข้างหลัง
หลังจากทั้งสองมองหน้ากัน ก็หัวเราะอย่างสุขสันต์
“เจียงหลี เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” หลังจากยิ้ม มู่ชิงเกอถามด้วยเป็นห่วง นี่คือคำถามที่นางอยากรู้มากที่สุด
เจียงหลีสบายดีหรือไม่
ก่อนที่นางจะเกิดใหม่ นางไปเจออะไรมาอีกบ้าง
นี่คือปมในใจของนาง แม้แต่ตอนที่นางฝึกอยู่ในโลกหลัก ก่อเกิดปีศาจหัวใจของนางในระหว่างการพัฒนาครั้งสำคัญ หากไม่ได้ซือมั่วปกป้องอยู่ข้างกายนางในเวลานั้น นางอาจถูกปีศาจที่ถือโอกาสเข้ามาหัวใจในขณะอ่อนแอ เข้ามารบกวนจิตใจ ทำให้ถูกแว้งกัดระหว่างการฝึกตนได้
“ข้าน่ะหรือ ดีสิ สบายดีอยู่แล้ว!” เจียงหลีหยิบไหสุราชั้นดีขึ้นมาอีกหนึ่งไห เอนตัวไปข้างหลัง ข้อศอกยืดไปตามขั้นบันไดด้านหลัง ดวงตาดุจพระจันทร์เสี้ยว แฝงความมึนเมาไว้บางส่วน
ท่าทีสบายๆ และรอยยิ้มอันไม่แยแสของนาง กลับทำให้มู่ชิงเกอรู้สึกเจ็บปวดใจ เจียงหลีไปพบเจอสิ่งใดมากันแน่
