ท้ายที่สุดแล้วการสอบครั้งนี้ยังคงต้องใช้เส้นสาย ใช้ภูมิหลังสินะ!
“พวกเจ้ารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมใช่หรือไม่ ไม่! นี่ต่างหากที่เป็นความจริง! ลูกศิษย์ของสถาบันไป๋หยวน ต่างไม่เคยอยู่อย่างสุขสบาย หรือเป็นพวกโง่เขลาที่ไม่รู้จักความเป็นจริง พวกข้าจะทำให้พวกเจ้ารู้ถึงความโหดร้ายในโลกของความเป็นจริง บนโลกแห่งนี้ มันก็ไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สถาบันไป๋หยวนให้พื้นที่ ทรัพยากรที่เท่าเทียมกับพวกเจ้าในการฝึกฝน แต่การทดสอบที่แท้จริงนั้นกลับเหี้ยมโหด หากพวกเจ้ารู้สึกกลัวและขี้ขลาดตาขาว จะถอนตัวไปตอนนี้ก็ได้” ผู้อำนวยการสอบเอ่ยเสียงดัง
เสียงวิจารณ์จอแจภายในวงของการสอบวัดผลค่อยๆ เงียบสงบลง
เฟิงสิงอวิ๋นและเจ้าสำนักที่ยืนอยู่ด้านข้างคุยกันเป็นการส่วนตัว “หวังเพียงเด็กๆ เหล่านี้จะเข้าใจถึงความตั้งใจของพวกเรา ที่ซีฮวง ดินแดนทางตะวันตกมิใช่สวรรค์บนโลกมนุษย์ ความกดดันของที่นั่นโหดร้ายกว่าหนานฮวง ดินแดนทางใต้นัก หากพวกเขาไม่คุ้นชินกับความโหดร้ายนี้ ลบล้างความคิดที่จะไปซีฮวงเสียแต่แรกจะดีกว่า”
ผู้เฒ่าผมขาวถอนหายใจพยักหน้า “เจ้าพูดถูกแล้ว! การคัดเลือกโดยธรรมชาติ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก สัจธรรมนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาแต่ไหนแต่ไร ผู้ที่เหมาะสมที่สุดถึงจะอยู่รอดได้! ”
พูดไปพูดมา เขาก็ถามขึ้นอีกอย่างสงสัย “ท่านและหนานอู๋เฮิ่นดูเหมือนจะเชื่อมั่นในตัวแม่นางคนที่ชื่อเจียงหลีนัก”
