เฟิงสิงอวิ๋นตะลึงก่อนหัวเราะ แล้วเอ่ย “หลักๆ ก็เป็นเพราะพี่ใหญ่ของข้าถูกใจนาง ส่วนข้าน่ะ…ก็อยากจะดูว่าคนที่พี่ใหญ่ผู้มีสายตาเฉียบคมในการดูคนเลือกไว้ จะเดินไปถึงตรงนั้นหรือไม่”
ตรงนั้นคือตรงไหน
เฟิงสิงอวิ๋นยังไม่ทันได้อธิบาย เจ้าสำนักกลับเข้าใจ
อย่างไรเสีย คงไม่เป็นสถานที่ทดสอบแห่งนี้แน่ น่าจะเป็นซีฮววง สถานที่ลึกลับที่พวกเขาพูดถึงกระมัง
“ในเมื่อไม่มีคนยอมถอย พวกเจ้าก็เตรียมตัวไว้ให้ดี ใกล้จะเริ่มการสอบแล้ว! จำไว้ คนที่ถูกคัดออกจะถูกส่งกลับมาทันที ส่วนคนที่อยู่ต่อ เจ็ดวันให้หลัง จะถูกเด้งออกมาอัตโนมัติเช่นกัน” ผู้อำนวยการสอบวเอ่ยเตือนขึ้นอีกครั้ง
คนที่ยืนอยู่ในวงแห่งการสอบวัดผลทั้งหมด ยกเว้นมู่ชิงเกอกับเจียงหลี ทุกคนต่างพากันกลั้นลมหายใจ รออย่างเงียบๆ
ทันใดนั้นเอง วงล้อมสีทองขนาดมหึมารอบตัวพวกเขา ก็ส่องแสงสีทองอร่ามตา
แสงสีทองลอยขึ้นจากพื้นและพุ่งเข้าสู่ก้อนเมฆ บังทุกคนในวงล้อม ครั้งนี้ผู้เข้าสอบและคู่หูมีจำนวนถึงพันคน ขณะนี้พวกเขาทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง ปิดบังสีหน้าตกใจของผู้คนไปไม่น้อย
“นี่คือพลังแห่งค่ายกล” มู่ชิงเกอหรี่ตาและกล่าวราวกับกำลังครุ่นคิด
“ค่ายกลหรือ งานถนัดของเจ้านี่!” เจียงหลีมองนางพลางหัวเราะชอบใจ
สายตาที่ติดตามมู่ชิงเกอต่อสู้กับมารทำให้ผู้ที่เด็กกว่าเอือมระอาและเตือนว่า “อย่าลืมว่านี่คือการสอบของเจ้า หากไม่จำเป็น ข้าจะไม่ลงมือทำอะไรเลย”
