เกรงว่าจะเดินหายไปท่ามกลางความวุ่นวายนั้น
…
เจียงหลีกำลังฝึกฝนอยู่ที่ห้องพักในเวลากลางคืน
ช่วงเวลานี้ นางได้ฝึกฝนในเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อโดยตลอด ดูเหมือนว่านางจะรีบเร่งฝึกฝนในทุกช่วงเวลาจนติดเป็นนิสัยไปเสียแล้ว
ทันใดนั้น ขณะที่นางฝึกฝนอยู่ ก็รู้สึกจุกเสียดจากภายในร่างกาย
ความรู้สึกที่แหลกสลายในจิตใจ ทำให้นางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด และถูกบังคับให้ยุติการฝึกฝน แล้วล้มลงกับเตียง
“บัดซบ! ข้าเกือบจะบรรลุแล้วเชียว! ” เจียงหลีขดตัวแล้วจับผ้าห่ม เหงื่อไหลซึมออกมาจากผิวหนัง
นี่คือผลกระทบตามมาของการกลืนร่างวิญญาณ!
ช่วงหลายเดือนมานี้ นางฝึกฝนเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อ โดยกาลเวลาได้ไหลเร็วไปมาก แต่ก็ไม่เกิดกระทบใด นึกไม่ถึงว่าวันนี้นางเพิ่งออกฝึกฝน ก็เกิดผลข้างเคียงนี้ขึ้นอย่างคาดไม่ถึง
เจ็บ! เจ็บมาก! แต่ลู่เจี้ยกลับไม่อยู่ที่นี่! เจียงหลีสบถในใจ
ต่อมา พลังที่คุ้นเคยได้พุ่งออกมาจากลำคอของนางทันที และห่อหุ้มร่างกายของนางไว้ หลังจากที่ร่างกายดูดซับพลังงานนี้ไว้แล้ว ความรู้สึกเจ็บปวดที่ไม่ต้องการให้เกิดก็บรรเทาลงอย่างรวดเร็ว
“นี่มัน…” เจียงหลีฟื้นตัวเล็กน้อยและรีบหยิบจี้หยกที่คอออกมา ลู่เจี้ยมอบให้นางก่อนที่นางจะออกเดินทางและกำชับให้นางสวมใส่มันไว้ตลอดเวลา
พลังในจี้หยกนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นพลังลึกลับในร่างกายของลู่เจี้ย
