แววตาที่สดใสของนาง เต็มไปด้วยความเยือกเย็น จ้องมองไปยังเจ้าของในรถม้าสองคันนั้นที่ยังไม่เผยตัวออกมาให้เห็น
ขั้นพลังของเหล่าองครักษ์ไม่นับว่าสูง ล้วนแต่เป็นหลิงซื่อ บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขามั่นใจมากนัก ในเมืองอู๋เขิ่นนี้ จึงไม่มีใครกล้าลงมือกับองค์ชาย
สัตว์ป่าทั้งห้าตัวนั้นตายอนาถอย่างรวดเร็วด้วยมือของเจียงเฮ่า เขาและลู่เสวียนร่วมมือกันสังหารองครักษ์ที่ไม่มีทางสู้เหล่านั้นขององค์ชาย
“หืม? หลิงเจี้ยง” หลังจากที่พลังลมปราณของเจียงเฮ่าเผยออกมา น้ำเสียงที่ประหลาดใจดังออกมาจากในรถม้าขององค์ชายรอง
หลิงเจี้ยงที่อายุน้อยเช่นนี้ ทำให้เขาเริ่มสงสัยในฐานะของทั้งสามคน
“พวกสวะ” เสียงของไท่จื่อก็ดังออกมาเช่นกัน
ทันใดนั้น รถม้าของไท่จื่อก็ระเบิดออก ร่างหนึ่งพุ่งขึ้นไปบนฟ้า แล้วมุ่งมาจัดการกับเจียงเฮ่า
เจียงหลีเงยหน้าขึ้นมอง เห็นคนที่พุ่งลงมา ใบหน้าที่โหดร้ายนั้น เสื้อผ้าที่งดงามบนตัวเขา แสดงให้เห็นถึงฐานะของเขาอย่างชัดเจน และลมปราณของพลังวิญญาณที่ถูกปล่อยออกมา ก็ยืนยันได้ว่าเขาเป็นหลิงเจี้ยง อีกทั้งยังมีพลังที่แข็งแกร่ง
ตูมๆ!
เจียงเฮ่าเข้ารับมืออย่างฉุกละหุก หมัดของทั้งสองปะทะกัน พลังวิญญาณระเบิดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง
ฟึบๆๆ!
เจียงเฮ่าถูกหมัดที่ลอยอยู่ในอากาศโจมตี ทำให้ถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อให้เกิดความเยือกเย็นบนในหน้ารูปงามของเขา ความระวังตัวในแววตายิ่งเพิ่มมากขึ้น
