“พี่เฮ่า!” ลู่เสวียนมาอยู่ข้างๆ เขาอย่างรวดเร็ว เรียกเขาด้วยความเป็นห่วง
ในขณะเดียวกัน เขามองไปยังไท่จื่อแห่งซีเฉียนที่รูปร่างสูงใหญ่ที่ลอยลงมาสู่บนพื้น ในแววตาเต็มไปด้วยความระวังตัวเช่นกัน
“เจ้าพวกกระจอก” แววตาที่เย็นชาและเหยียดหยามของไท่จื่อแห่งซีเฉียน เขาเอามือไขว้หลัง ในสายตาของเขา ลู่เสวียนและเจียงเฮ่าก็เป็นเหมือนกับตัวตุ่นและมดก็เท่านั้น
เพิ่งพูดจบ ทันใดนั้นเขาก็เคลื่อนไหว ร่างกายสลับไปมาระหว่างภาพจริงและภาพมายา เริ่มจู่โจมเจียงเฮ่าอีกครั้ง และเมินเฉยลู่เสวียนที่เป็นหลิงซื่ออย่างสิ้นเชิง
ท่าทางที่รวดเร็ว!
เจียงเฮ่าประหวั่น ทำได้เพียงผลักลู่เสวียนออกไปได้ทันเวลา
ส่วนเจียงหลีที่ไม่ขยับตัวเลยนั้น ในตอนนี้ก็หรี่ตา ตัวหายไปจากที่เดิมเช่นกัน เหวี่ยงมือขวาออกไปในจังหวะเดียวกัน ตั้งรับการจู่โจมของไท่จื่อแห่งซีเฉียน
ตูมๆๆ!
แสงสีทองสว่างแผ่กว้าง พลังวิญญาณกระจายไปทั่ว
สองคนเป็นพื้นที่ศูนย์กลาง พลังวิญญาณที่ถูกสาดซัด กระจายไปในอากาศ แตกออกเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง แล้วพุ่งไปรอบๆ
ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมา บดบังสายตาของผู้คนมากมาย แต่กลับบดบังความหวาดกลัวในใจของพวกเขาไม่ได้
แท้จริงแล้ว ในสามคนนี้ สาวน้อยที่ดูอายุน้อยที่สุด คือคนที่เก่งกาจที่สุดงั้นหรือ ไม่นึกเลยว่าพลังของนางจะต่อกรกับไท่จื่อได้?
จากที่ไกลๆ ในรถม้าขององค์ชายรองก็เงียบเหมือนกัน เหมือนว่าคนด้านในกำลังดูการต่อสู้นี้อย่างเงียบๆ
