เจ็ดวันต่อมา เป็นวันครบรอบวันตายสี่สิบเก้าของลู่ซิ่งเฉาและภรรยา ซั่งตูได้กลายเป็นเมืองที่โดดเดี่ยวไร้การสนับสนุน เหลือเพียงผู้ภักดีในราชวงศ์บางคนเท่านั้นที่ยังดื้อดึงต่อต้าน
ในวันนี้ ในฐานะที่ลู่เจี้ยเป็นลูกชายคนโตของลู่ซิ่งเฉาและเป็นนายน้อยตระกูลลู่ จึงได้ขึ้นหอคอยที่สูงที่สุดในเมืองซูหนาน
ด้านล่างหอคอย มีกองกำลังปฏิวัติยืนอยู่แน่นไปหมด
และในวันนี้คนทั้งใต้หล้าถึงได้เห็นอย่างชัดเจนว่าคนที่สง่าผ่าเผยที่สุดในใต้หล้าแท้จริงแล้วมีลักษณะเป็นอย่างไร
สง่าผ่าเผย! สง่าผ่าเผยจริงๆ!
ในวินาทีที่ลู่เจี้ยเดินออกไป ทั่วทั้งผืนแผ่นดินเงียบลง
ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่งเพื่อเขา
เจียงหลีเป็นลูกสาวบุญธรรมของตระกูลลู่ ขณะนี้ยืนอยู่ข้างๆ ลู่วั่งชวน เจียงเฮ่าก็อยู่ตัวติดอย่างกับองครักษ์อย่างไรอย่างนั้น ยืนปกป้องอยู่ด้านหลังของนาง
นางเงยหน้ามองไปที่ชายผู้นั้นด้วยสายตาแวววาว สีหน้าดูสลับซับซ้อน นางเดาแผนการร้ายของราชวงศ์โฮ่วจิ้นออกแล้ว และก็เดาใจที่ทรยศของตระกูลลู่ออก และยิ่งเดาจุดจบของโฮ่วจิ้นได้ แต่อย่างเดียวที่เดาไม่ออกก็คือใจของลู่เจี้ย
นางมีลางสังหรณ์ที่ไม่อยากจะเชื่อ นางรับรู้ได้ว่าลู่เจี้ยกำลังจัดการงานศพ กำลังจัดการทุกอย่าง……
“ขอคารวะนายน้อยลู่!”
“ขอคารวะนายน้อยลู่!”
เสียงร้องเรียกดังก้องราวกับเสียงฟ้าร้อง
