“อาหลี……” เจียงเฮ่ามองน้องสาวตัวเองด้วยความสับสน สำหรับเขาแล้ว รากฐานของตระกูลลู่ไม่ได้สำคัญอะไร แต่ว่าเขาเป็นห่วงความรู้สึกที่นางมีต่อลู่เจี้ย
ถ้าหากว่าลู่เจี้ยไม่อายุสั้น แล้วอาหลีชอบ เขาเป็นพี่ชาย ก็เป็นธรรมดาที่ต้องสนับสนุนอยู่แล้ว
แต่ว่ารู้กันอยู่ว่าลู่เจี้ยมีอายุขัยที่สั้นนัก อยู่ได้ไม่ถึงอายุยี่สิบแปด เขาจะมองดูน้องสาวตัวเองกระโดดลงไปในกองไฟได้อย่างไร
สำหรับเรื่องนี้ เขาคิดว่าแผนที่นายท่านตระกูลลู่วางไว้ดีที่สุดแล้ว
หากความสัมพันธ์ของน้องสาวและลู่เจี้ยเปลี่ยนไปแล้ว นางก็จะไม่มาเป็นทุกข์เพราะความรัก ในอนาคต……นางก็จะมีที่พักพิงที่ดีกว่านี้
สายตาของเจียงเฮ่าเคลื่อนไหวเล็กน้อย มองลู่เจี้ยที่อมยิ้มเล็กน้อยอยู่ตลอดถ้าหากว่าทั้งหมดนี้ เป็นการคิดวางแผนเพื่อเจียงหลี ข้าควรขอบคุณเขา
แกรก
มีเสียงแตกร้าวดังขึ้นมาจากพื้น
เดิมทีคือเจียงหลีเดินมาข้างหน้าหนึ่งก้าว พื้นหินหยกใต้เท้าของนางถูกนางเหยียบจนแตกละเอียด นางไม่ได้เก็บเนตรญาณสีทองสว่างไสวข้างหลังของนาง นางเดินไปหาลู่เจี้ยทีละก้าวๆ อย่างมีทักษะพรสวรรค์ที่สูงที่สุดของเมืองหนานฮวงติดตัวอยู่
“ลู่เจี้ย ใครก็อย่ามาคิดวางแผนเพ้อเจ้อให้กับข้า!” เจียงหลีจ้องมองใบหน้านั้นของเขา แล้วพูดคำพูดนี้ออกมาจากปาก
ลู่เจี้ยเงยหน้ามองนาง ไม่พูดอะไรอยู่ครู่ใหญ่
