เจียงเฮ่าฝืนยิ้ม “ข้าไม่รู้ว่าทำไมตระกูลลู่ถึงวางแผนแบบนี้ แต่ว่าต้องผ่านการเห็นชอบของนายน้อยลู่แน่นอน”
เช่นนั้นก็เป็นแผนการของเขา!
เจียงหลีส่งเสียงร้องด้วยความโกรธอยู่ในใจ
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้……บางที……ก็บอกได้ว่าเขาไม่ได้มีใจให้กับเจ้า” เจียงเฮ่าพูดอย่างระมัดระวัง กลัวว่าคำพูดของตัวเองจะทำลายน้องสาว
เจียงหลีสีหน้าเคร่งขรึม คำพูดของเจียงเฮ่า ทำให้นางเจ็บปวดใจ แต่ว่านางยังคงปฏิเสธในทันที “เป็นไปไม่ได้”
ถ้าหากว่าลู่เจี้ยไม่ชอบนาง แล้วทำไมต้องอธิบายการกระทำต่างๆ ของตัวเองในอดีตด้วยล่ะ
เจียงเฮ่าน้ำตาอาบน้ำ ท่าทีของเจียงหลี ทำให้เขารู้สึกว่าแม้จะพูดโน้มน้าวไปมากกว่านี้ ก็เปล่าประโยชน์
เก็บเอาไว้อยู่นาน เจียงเฮ่าพูดออกมาแค่ประโยคเดียว “อาหลี เจ้าเชื่อมั่นในตัวนายน้อยลู่ไหม”
เชื่อเขาไหม
เจียงหลีนิ่งไป ความไม่แน่ใจปรากฏอยู่ในจิตแวบนึง “ข้าเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างแน่นอน” คำพูดที่ไม่ผ่านการไตร่ตรองออกมาจากปาก
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมเจ้าถึงไม่ยอมรับตามความต้องการของเขา เจ้าก็อยากรู้ว่าแท้จริงแล้วเขาอยากวางแผนอะไร ใช่ไหม” เจียงเฮ่าถือโอกาสพูดต่อ
“……” เจียงหลีตกอยู่ในความสับสน
ไม่ใช่ว่านางไม่เข้าใจคำพูดของเจียงเฮ่า แต่ว่านางไม่อยากได้ลู่เจี้ยเป็นหลาน!
