เจียงเฮ่ายิ้มเล็กน้อย มองนางด้วยสายตาที่รักและเอ็นดู “ตามที่บอก เพียงแค่รอจังหวะอยู่”
จังหวะ?
เจียงหลีหรี่ตาทั้งสองข้าง เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่
……
ในขณะเดียวกัน เหล่าเทียนเจียวที่ถูกกำหนดให้ตายในแผนการร้ายของลู่อ๋องที่ซั่งตู ทันใดนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น
เมื่อชาวเมืองซั่งตูเห็นเหล่าเทียนเจียวมากมายกลับมา แม้อยากจะปิดบังอาการแต่ก็ปิดบังไม่ได้ ล้วนแต่พากันตกใจไม่หยุด
“ไหนบอกว่าพวกเขาตายหมดแล้วไม่ใช่รึ”
“นั่นน่ะสิ! ไหนบอกว่าตายด้วยน้ำมือของลู่อ๋องและต้าฉินไปแล้ว”
“เช่นนั้นแล้วตอนนี้นี่มันอะไรกัน หรือว่าวิญญาณกลับบ้านเกิดรึ”
“ถุย! เจ้าเจอผีตอนกลางวันแสกๆ เนี่ยนะ!”
“ถ้าหากว่าพวกเขายังไม่ตาย เช่นนั้นไปไหนมา”
“ไม่ใช่สิ พวกเขาไปไหนมาไม่สำคัญ ที่สำคัญที่สุดคือบทลงโทษที่ลู่อ๋องทำผิดในพระราชโองการของฮ่องเต้คือ…”
ประชาชนที่พูดต่อๆ กันมา ในตอนที่สังเกตเห็นความผิดปกติ ต่างพากันปิดปากเงียบสนิท
เพียงแต่คงจะเป็นเพราะว่าพวกเขาไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว เพราะว่าการที่เหล่าเทียนเจียวที่กลับมาทำให้เกิดเสียงดังสะท้าน ยังคงเปิดท้องฟ้าของยุคโฮ่วจิ้น
ในพระราชวัง มู่เจิ้งเฟิงตกใจแล้วลุกขึ้น “อะไร เหล่าเทียนเจียวกลับมาแล้วรึ”
