ณ ขณะนี้ อวี้ซูและอวี้เฉินถูกล้อมไว้ทุกด้าน หากพวกเขาขยับแม้แต่ปลายนิ้ว ก็จะมีลูกศรนับร้อยพร้อมยิงไปที่สองคนนั้น
แต่ทว่า พวกเขาไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ราวกับว่าพวกเขากำลังรอใครบางคน
แน่นอนว่าใช้เวลารอไม่นาน ที่ชั้นบนของอู่เหมิน ชายร่างสูงและกำยำก็ได้เดินออกมา เขาสวมเสื้อคลุมผ้าสีเหลืองอันเป็นเอกลักษณ์ของราชวงศ์โดยสวมมงกุฎและหมวกไว้ด้วยความทรงพลังมิธรรมดา
“คือรัชทายาท มู่สิงโจว!” แม้อยู่ในที่มืด ลู่เสวียนจ้องมองไปตรงคนที่ยืนอยู่ สายตาของเขาหรี่ลง “เขาเป็นลำดับสามของสิบผู้องอาจแห่งเมืองหลวง การฝึกฝนก็ไม่ต่ำต้อย อย่างน้อยก็ไกลเกินกว่าเจ้าและข้าทั้งสองคนเสียด้วยซ้ำ”
รัชทายาท!
ดวงตาของเจียงหลีหรี่ลง
เกี่ยวกับข่าวลือของรัชทายาทองค์นี้ นางมีคำอธิบายบางอย่างในความทรงจำเดิม อย่างไรก็ตามแต่ รัชทายาทองค์นี้เป็นผู้ที่มีความสามารถพิเศษและมีเงื่อนไขเฉพาะตั้งแต่แรกเกิด เสด็จแม่ของเขาไม่เป็นที่โปรดปรานของฮองเฮาองค์ปัจจุบัน หากไม่ใช่เพราะฮ่องเต้ไม่มีผู้ที่ดีกว่าเขาให้เลือก ตำแหน่งรัชทายาทจะไม่ตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน
“ลำดับสามของสิบผู้องอาจแห่งเมืองหลวง คือผู้ที่เป็นหลิงเจี้ยงถึงระดับหกหรือระดับที่เจ็ดแล้ว” เจียงหลีวิเคราะห์การฝึกฝนของมู่สิงโจวทันที
ลู่เสวียนเม้มริมฝีปากและพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม “วิธีการของเขาโหดร้ายและบ้าอำนาจมาก การที่เราคิดจะเอาท่านพ่อท่านแม่ไปจากเขานั้นมันยากมาก”