“ยากหรือ” เจียงหลีหัวเราะเยาะขณะที่เม้มริมฝีปาก “จัดการผู้องอาจลำดับสามเสียก็สิ้นเรื่อง”
“…” ลู่เสวียนมองนางด้วยความตกใจ
ดูเหมือนว่านางจะพูดล้อเล่น แต่เมื่อเขาเห็นการแสดงออกที่จริงจังของเจียงหลี เขาก็รู้ว่านางไม่ได้ล้อเล่นแน่นอน
ระดับปัจจุบันของเจียงหลีคือเท่าไหร่กัน หลิงเจี้ยงระดับสอง? นางจะต้องอยู่เกินกว่าระดับที่สี่หรือห้าเพื่อจะฆ่าคนคนนี้มิใช่หรือ
ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากมู่สิงโจวแล้ว ยังมีองครักษ์ชั้นยอดอีกหลายร้อยคน ซึ่งคนทั้งหมดนี้อยู่ในระดับสูงสุดของหลิงซื่อ และบางคนเป็นถึงขั้นหลิงเจี้ยงในระดับต้นด้วย
“ข้ายังไม่เชื่อว่าพี่ชายของเจ้า จะไม่มีการเตรียมการไว้” เจียงหลีหรี่ตาและบ่นพึมพำ
แต่ลู่เสวียนได้ยินคำพูดของนางไม่ชัดเจน จึงถามอีกครั้งว่า “เจ้าว่าอะไรนะ”
น่าเสียดายที่เจียงหลีจะไม่พูดซ้ำ “ไม่มีอะไร”
มู่สิงโจวมองไปที่อวี้ซูและอวี้เฉินอย่างไม่แยแสและพูดช้าๆ ว่า “รัชทายาทเยี่ยงข้ามาตกปลาด้วยตัวเอง แต่กลับจับได้แค่ปลาตัวเล็กสองตัวรึ”
อวี้เฉินรู้สึกกังวลเล็กน้อย และขยับตัวเข้าไปใกล้พี่สาว
อวี้ซูกลับเงยหน้าขึ้นและมองไปที่มู่สิงโจวอย่างกล้าหาญ “องค์รัชทายาท ผู้วายชนม์สำคัญยิ่ง หากผิดพลาดเรื่องบุญคุณความแค้นประการใด นายท่านและนายหญิงของข้าได้ตายจากไปแล้ว รัชทายาทได้โปรดทรงเมตตาและยอมให้พวกเรานำเอากระดูกของพวกเขาไปฝังด้วยเถอะเพคะ”
