มู่สิงโจวยิ้มเยาะ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “ปลาตัวเล็กอย่างไรก็เป็นปลา ฆ่าพวกมันซะ”
เมื่อเขาประกาศิต ลูกศรที่ติดอยู่บนเชือกก็กลายเป็นแสงเย็นพุ่งเข้ามาหาพี่น้องทั้งสอง สองพี่น้องนี้ยังไม่มีการเบิกเนตรญาณ จะมีปัญญาที่ไหนไปต่อสู้เขาได้
โชคดีที่ปฏิกิริยาตอบโต้ของอวี้ซูไม่เชื่องช้า นางยกรถเข็นขึ้นเพื่อป้องกันลูกศร
แน่นอนว่ารถเข็นไม้บอบบางเช่นนี้จะปิดกั้นลูกศรที่ยิงโดยหลิงซื่อเหล่านี้ได้อย่างไร
ตู้ม!
รถเข็นไม้สองล้อก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ตามขอบลูกศรและแหลกออกเป็นชิ้นๆ
ลูกศรเหล่านั้นยังคงยิงไปที่สองพี่น้องอย่างไม่หยุดยั้ง พวกเขากำลังจะถูกฆ่า ทันใดนั้นแสงสีทองก็พุ่งตรงลงมา ภายในแสงสีทองก็ปรากฏร่างที่สูงยาวสวมชุดเกราะ เพื่อปิดกั้นการยิงของลูกธนูด้วยหลังของตัวเองและปกป้องสองพี่น้องเอาไว้ในอ้อมแขน…
