หรือว่า เพียงเพื่อจะให้การนำทัพออกรบของตระกูลลู่สมเหตุสมผลมากขึ้น อยากให้เสียงเพรียกหาความยุติธรรมนั้นดังกระหึ่ม จึงต้องเสียสละชีวิตของพ่อแม่ตัวเองเชียวหรือเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ในเรื่องนี้ ในดวงตาของเจียงหลี สัมผัสแห่งความกลัวก็ปรากฏขึ้น ถ้าลู่เจี้ยเป็นแบบนั้นจริงคงจะน่ากลัวยิ่งนัก
ไม่! เขาไม่มีทางเป็นคนแบบนั้นแน่นอน!เจียงหลีรีบปฏิเสธการคาดเดานี้อย่างรวดเร็ว
นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องทั้งหมดนี้ต้องไปหาลู่เจี้ยก่อน จึงจะถามให้ชัดเจนได้
เจียงหลีที่อยู่ในอารมณ์ที่สับสนวุ่นวาย เงยหน้าขึ้นมองร่างของพระชายาลู่ที่ถูกแขวนอยู่กลางอากาศเยี่ยงนั้น และความโกรธยังคงลุกโชนอยู่ภายในใจ ภาพเมื่อนางครั้นที่นางได้พบและพูดคุยกับพระชายาลู่ปรากฏต่อหน้านาง ทำให้นางไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงที่ใจดีเช่นนาง ต้องถึงแก่ชะตากรรมเช่นนี้
“ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านพ่อท่านแม่ของข้าถูกหยามเกียรติเช่นนี้แน่!” ลู่เสวียนหลุดพ้นจากการควบคุมของเจียงหลี และรีบพุ่งตัวออกจากมุมมืด
“เจ้ากลับมาหาข้าเดี๋ยวนี้!” เจียงหลีตกใจ คว้าเสื้อของเขาและดึงเขากลับมา “ดูก็รู้แล้วว่าเป็นกับดัก เจ้ายังจะเข้าไปอย่างโง่ๆ อีกรึ”
“แม้นว่ามันจะเป็นกับดัก แต่ข้าก็ต้องเอากระดูกของท่านพ่อท่านแม่กลับคืนมา!” ลู่เสวียนกัดฟันพูดด้วยความเศร้าโศกและโกรธแค้น
เพี้ยะ!
“เจ้าควรใจเย็นและอยู่ในความสงบ!”
