เห็นเด็กสาวที่แขนเปื้อนเลือดดูสับสน เขาโอบนางไว้ในอ้อมแขนไม่ให้นางเห็นความทุกข์ในสายตาของเขา
เจียงหลีรู้สึกงุนงงเล็กน้อยที่ได้รับการปกป้องจากลู่เจี้ย นางตกใจในความรู้สึกใจเต้นของนาง แขนของนางโอบเอวเขากลับอย่างธรรมชาติ ซึมซับกลิ่นไอในอ้อมอกของชายหนุ่ม
เมื่อถูกเด็กสาวกอดแน่นดูเหมือนว่าลู่เจี้ยจะรู้สึกได้ถึงความสิ้นหวังและความกลัวของนางก่อนหน้านี้ ภายใต้แววตาที่เย็นชา เขากอดเจียงหลีไว้ที่อ้อมอกแนบแน่นและดูแลอย่างทะนุถนอม ในริมฝีปากที่ใสไร้สีนั้น กลับมีเสียงที่ฟังดูเหมือนมาจากผีนรกทั้งเก้า “ผู้ที่ทำร้ายหลีเอ๋อร์ของข้า มันต้องตาย!”
ตาย ตาย ตาย ตายยยยยย!
เสียงที่ลากยาวแปรเปลี่ยนเป็นเสียงฟ้าร้องยามค่ำคืนห่อหุ้มทหารต้าฉินที่เหลืออยู่บนพื้นดิน
พลังที่ไร้รูปร่างออกมาจากร่างของลู่เจี้ยแปรเปลี่ยนเป็นใบมีดจันทร์เสี้ยวพุ่งตรงไปฆ่าผู้ที่เหลือรอด
แม่ทัพต้าฉินถูกระเบิดวิญญาณกลืนกินไปแล้ว และทหารนับแสนนายที่มากับเขาได้รับการชดใช้ที่เจ็บปวดที่สุดจากการออกคำสั่งผิดพลาดของเขา
เสียงที่สิ้นหวังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องพวกเขาหนีไม่พ้นและไม่อาจหนีรอดได้!
เสียงเหล่านี้เมื่อมาบรรจบกันฟังดูเหมือนเพลงบีบวิญญาณทำให้ผู้ที่ได้ยินหวาดผวา
