ตู้มม!
พลังที่ไร้รูปทรงกลายเป็นมือยักษ์มากั้นระหว่างเจียงหลีกับระเบิดวิญญาณ มือยักษ์ไร้รูปทรงนั้นเพียงแค่ดันออกไปด้านนอกช้าๆ ก็ทำให้ระเบิดวิญญาณที่จองจำเจียงหลีหลุดไปอย่างง่ายดายและพุ่งไปยังทิศทางที่แม่ทัพต้าฉินอยู่
อ้ากๆๆ!
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันกลางอากาศทำให้แม่ทัพต้าฉินร้องลั่นด้วยความตกใจ
เขาขี่ม้าหนีแต่ก็หนีการโจมตีของระเบิดวิญญาณไม่พ้น
ทหารต้าฉินที่อยู่ข้างเขาก็กระจัดกระจายหนีไปรอบๆ ในทันใด
ตู้ม!
ระเบิดวิญญาณตกลงมาส่งเสียงดังขึ้นเปลวไฟร้อนกระจายไปรอบๆ ดั่งคลื่น
ครั้งนี้ไม่มีผู้ใดขวางพลังของระเบิดวิญญาณ
เสียงระเบิดราวกับอยู่ในหูแต่ว่าเจียงหลีกลับไม่มีปฏิกิริยา นางเงยหน้าขึ้นมองไปที่ร่างยาวที่ลงมาจากท้องฟ้า ภายใต้ใบหน้าที่มีเสน่ห์สีหน้าที่เป็นกังวลริมฝีปากขมุบขมิบที่ดูเหมือนจะสื่อถึงคำพูดบางอย่าง ทำให้ใจนางสงบลง มีเสียง ตึง เกิดขึ้นกะทันหันและสั่นไหวอย่างรุนแรง
ในขณะนั้นไม่มีเสียงใดในโลกอีก
นางมองไม่เห็นภาพกองทัพฉินได้รับผลกระทบจากปืนใหญ่ ไม่ได้ยินเสียงร่ำไห้จากรอบทิศ ในสายตานาง มีเพียงร่างไร้ตัวตนที่วิ่งเข้ามากำบังนางเท่านั้น หูของนาง มีเพียงเสียงเรียก “หลีเอ๋อร์” ครั้งแล้วครั้งเล่าเท่านั้น
“หลีเอ๋อร์ ข้ามาช้าไปแล้ว ข้าขอโทษ หลีเอ๋อร์เด็กโง่ของข้า หญิงโง่ของข้า!” การเข้าใกล้ของลู่เจี้ย นำมาซึ่งลมที่หนาวเย็นที่พัดเสื้อคลุมของเขาขึ้น
