ในฐานะเนี่ยนจง การอ่านจิตของเขาเพียงพอที่จะสามารถคลอบคลุมได้ทุกหนแห่งในเป่ยฝาง ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขาโดยที่ไม่รู้ตัว
แต่กลับไม่พบผู้ใด อาณาเขตที่กว้างใหญ่นี้ ใบหน้าหล่อเหลานั่นเริ่มซีดลงพร้อมกับริมฝีปากที่ค่อยๆ เม้มแน่นขึ้น
หลีเอ๋อร์
หลีเอ๋อร์
หลีเอ๋อร์ เจ้าอยู่ไหน
…
หืม?
“การอ่านจิตที่แข็งแกร่งที่เป่ยฝาง คาดไม่ถึงว่าจะมีเนี่ยนซือที่แข็งแกร่งเช่นนี้อยู่” สักแห่งในทะเลทราย นอกรถม้ามีคุณชายชุดขาวยืนอยู่ ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
“คุณชาย!” บ่าวรับใช้ข้างกายขยับใกล้เข้ามาอย่างระมัดระวัง
ใบหน้าหมดจดราวกับหยกเป็นผู้ชายที่สะอาดสะอ้านเขาส่ายหัวอย่างช้าๆ “ไม่น่าจะมาเพื่อพบข้า”
หลังจากฟังคำพูดเขาจบบ่าวก็แอบโล่งใจขึ้น คุณชายไปเป่ยฝางอย่างเงียบๆ โดยมากก็จะไปคนเดียว ต่อให้พบเจอปัญหา เขามีสติปัญหาเป็นเลิศไม่ได้กำจัดง่ายเช่นนั้น
“แต่ทว่าที่เป่ยฝางกลับมีเนี่ยนซือที่แข็งแกร่ง นี่เป็นเรื่องที่น่าสนใจทีเดียว” ชายหนุ่มยกยิ้มในดวงตาที่ชัดเจน สะท้อนถึงความสนใจ
“ไปเถอะ ตามไปดูให้เห็นกับตา” เขาหันตัวสะบัดชายผ้าขึ้นรถม้า
บ่าวทำอะไรไม่ถูกทำได้แต่ขับรถม้า ทำตามคำสั่งของชายในรถไปตามหนแห่งที่การอ่านจิตที่แผ่ออกมา
…
เป่ยฝาง เป็นดินแดนทางเหนือของราชวงศ์โฮ่วจิ้นเชื่อมต่อกับราชวงศ์ต้าฉินที่ชายแดนอีกด้านเป็นทะเลทราย
ดังนั้นจึงเป็นสถานที่ๆ เกิดสงครามบ่อยครั้ง
