ระหว่างที่ฮ่องเต้เอาผิดตระกูลลู่เขาจะเอาหลักฐานพยานออกมา ข้อหาจักรพรรดิไม่เป็นธรรม ประชาชนล้วนต่อต้านได้พลิกฟ้าดินโฮ่วจิ้น
แต่ว่าคำพูดของท่านพ่อทำให้เขาพูดไม่ออก
อันที่จริงถ้าหากเสียสละลู่ซิ่งเฉาจะทำให้แผนการทุกอย่างดำเนินได้ราบรื่นอีกทั้งยังช่วยเร่งแผ่นดินของโฮ่วจิ้นให้สิ้นสุดลง ทว่า…
“เจี้ยเอ๋อร์ ตระกูลลู่เราไม่ยอมให้ใครมากดขี่ ไม่ยอมเป็นหุ่นเชิดใคร ไม่ยอมให้ถูกกระทำ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยให้แผ่นดินเกิดความโกลาหล ประชากรล้วนประสบความทุกข์ระทม มีเพียงถือดาบคม ถึงจะใช้ความเร็วดั่งสายฟ้ายุติความวุ่นวายนี้ได้ คืนความสงบสุขให้แผ่นดิน และยังเป็นการเริ่มต้นใหม่ของตระกูลลู่อีก ทั้งหมดนี้มันคุ้มค่ายิ่งนัก ผู้เป็นฮ่องเต้ ต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในยามวิกฤต ไม่เช่นนั้นจะเป็นเคราะห์ร้ายได้”
ใต้แสงไฟ ลู่ซิ่งเฉามองไปยังลูกชายคนโตด้วยแววตายากที่จะอธิบาย พลันกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อัดแน่นความใจจริงกับแฝงความหมายที่ลึกซึ้ง ช่วงที่ลู่เจี้ยนิ่งเงียบเขากลับหัวเราะเสียงดัง “เจ้าพยายามทำเพื่อตระกูลลู่อย่างเต็มที่ พ่อของเจ้าก็ยอมเสียสละเพื่อตระกูลลู่ได้เช่นกัน!”
