“เจ้าคิดว่าหากเจ้าไม่พูดแล้วข้าจะไม่รู้หรือ หลีเอ๋อร์ของข้าก่อเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ เป็นจุดสนใจเยี่ยงนี้ไม่ต้องรอให้ถึงครึ่งวันก็รู้ไปทั่วซั่งตูแล้ว” น้ำเสียงของลู่เจี้ยนุ่มทุ้มดั่งเสียงสวรรค์
เมื่อได้ฟังน้ำเสียงของเขาราวกับพาให้ผู้คนตกอยู่ในวังวนหลงมัวเมา
เดี๋ยวก่อน!
จู่ๆ เจียงหลีก็นึกขึ้นได้จึงยกศีรษะออกจากอ้อมกอดของเขา “ข้าอยากถามท่านเรื่องสงครามเป่ยฝาง อีกทั้งยังมีรับสั่งฮ่องเต้หมายความว่าอย่างไรแล้วกลุ่มสังเกตการณ์เทียนเจียวคืออะไร”
แสงมืดหม่นที่วูบไหวในดวงตาของลู่เจี้ยมิสามารถเล็ดลอดไปจากสายตาของเจียงหลีได้
แต่เขากลับลูบไล้เส้นผมของนางป้อยๆ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ “หลีเอ๋อร์ เรื่องทั้งหมดนี้เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง เจ้ากับเสี่ยวเสวียนอยู่ฝึกฝนที่สถาบันไป๋หยวนแต่โดยดีแล้วก็ฝึกฝนให้ดียิ่งกว่านี้ด้วย”
