“อู๋เชียน ข้ามาทวงหนี้แล้ววว!”
เสียงของหนานอู๋เฮิ่น ก็ดังไปทั่วสำนักหลิงอู่อย่างรวดเร็ว เหล่าลูกศิษย์และอาจารย์ของสำนักหลิงอู่ต่างทยอยกันมาที่นี่
เจียงหลีมองเขาด้วยความประหลาดใจ พอฟังก็รับรู้ได้ถึงความเย็นชาที่ทิ่มแทงในคำหยอกล้อของเขา
ในไม่ช้า ทั้งสองก็ถูกโอบล้อมไว้ด้วยเหล่าอาจารย์และลูกศิษย์ของสำนักหลิงอู่ที่ได้ยินเสียง
พวกเขาพินิจพิเคราะห์เจียงหลีด้วยสายตาไม่ดี หลังจากเห็นหนานอู๋เฮิ่นชัดๆ แล้ว ในแววตาลึกๆ มีความหวาดกลัวซ่อนอยู่
หนานอู๋เฮิ่น……เป็นถึงอันดับหนึ่งของเจ็ดวีรบุรุษแห่งสถาบันไป๋หยวนเชียวนะ!
ตำนานเล่าว่าอีกแค่นิดเดียวเขาก็สามารถไปถึงขั้นหลิงจงได้ และในยุคโฮ่วจิ้น หลิงจงก็เหมือนกับยืนอยู่บนจุดสูงสุดในจุดสูงสุด
หรือจะกล่าวอย่างนี้ก็ได้ หลิงจงทั้งเจ็ดท่านที่เป็นที่รู้จักในยุคโฮ่วจิ้น ในนั้นมีสามท่านที่อยู่สถาบันไป๋หยวน และหนานอู๋เฮิ่นจะสามารถเป็นคนที่แปดได้หรือไม่
“ทำไมวันนี้ท่านอาจารย์หนานจึงมีเวลาว่างมาสำนักหลิงอู่ได้ล่ะ” ด้านหลังของกลุ่มคน เสียงของอู๋เชียนดังขึ้นมา
อู๋เชียนคนนี้ ตำแหน่งในสำนักหลิงอู่ ถึงแม้จะไม่เทียบเท่าหนานอู๋เฮิ่นที่อยู่ในสถาบันไป๋หยวน แต่ว่ารับผิดชอบงานภายนอกทั้งหมด ดังนั้นหลังจากที่เขาปรากฎตัวออกมา ลูกศิษย์และอาจารย์ของสำนักหลิงอู่ต่างก็แสดงความเคารพกันหมด
ร่างของอู๋เชียนค่อยๆ เดินออกมาจากกลุ่มคนที่แยกออก
