ดูเหมือนว่าหนานอู๋เฮิ่นจะฟังคำพูดประชดเหล่านั้นไม่เข้าใจ “ผู้เฒ่าอู๋คำพูดนี้ผิดแล้ว ข้าเพียงแต่รับปากลูกศิษย์ว่ารอนางออกมาจากอาณาเขตหลิงอู่ ก็จะให้รางวัลตามที่สัญญา ไม่ทราบว่าหนังสือทักษะการต่อสู้ระดับพิเศษขั้นสามของผู้เฒ่าอู๋ เตรียมไปถึงไหนแล้ว”
หนังสือทักษะการต่อสู้?
ยังพูดถึงหนังสือทักษะการต่อสู้ระดับพิเศษขั้นสามอยู่ได้!
คำพูดของหนานอู๋เฮิ่น ทำให้ทั้งลูกศิษย์และอาจารย์สถาบันอู่หลิงที่มุงอยู่ต่างพากันซุบซิบกัน
เรื่องที่พนันกันไว้ แน่นอนว่าจะไม่ประกาศอย่างโจ่งแจ้งเมื่ออู๋เชียนกลับมา ส่วนคนที่รู้ก็คือคนพวกนั้นที่ติดตามไปด้วย คิดไม่ถึงว่าหนานอู๋เฮิ่นจะพาเจียงหลีมาหักหน้าถึงที่!
“ท่านอาจารย์หนานกลัวข้าจะผิดสัญญารึ” อู๋เชียนหัวเราะเยาะ
ใครจะไปรู้ หนานอู๋เฮิ่นพยักหน้า พูดอย่างจริงจังว่า “เพราะเช่นนี้ถึงได้เป็นกังวลมาก”
“……..” อู๋เชียนถูกคำพูดของเขาทำให้เกิดความโมโหมาก
เขาเป็นถึงผู้อาวุโสของสำนักหลิงอู่ คำพูดของเขากลายเป็นคำพูดของอันธพาลที่ไม่น่าเชื่อถือหรือ
“หนานอู๋เฮิ่น! ที่นี่ไม่ใช่สถาบันไป๋หยวนของเจ้า” อู๋เชียนกัดฟันกล่าวเตือน
หนานอู๋เฮิ่นกลับทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ข้ารู้ว่าที่นี่คือสำนักหลิงอู่ ดังนั้นถึงมาที่นี่เพื่อเอาหนังสือทักษะการต่อสู้กับท่านอย่างไรล่ะ”
