จะยอมรับเรื่องนี้ต่อหน้าผู้คนไม่ได้อย่างเด็ดขาด
“คนของสถาบันไป๋หยวนอวดดีเกินไปแล้ว!”
“นึกไม่ถึงว่าจะมาหาเรื่องถึงสำนักหลิงอู่ของพวกเรา”
“ดูแล้ว หรือว่าจะเป็นเพราะความอดทนของฝ่าบาทพวกเรา ทำให้พวกเขายิ่งหลงระเริงไปกันใหญ่ ลืมไปแล้วว่ายุคโฮ่วจิ้นนี้ใครเป็นใหญ่”
คำพูดของหนานอู๋เฮิ่น ทำให้เหล่าอาจารย์และลูกศิษย์ของสำนักหลิงอู่ต่างตกใจกันยกใหญ่
สายตาเปล่งประกายของเจียงหลีมองไปที่เขา มุมปากกลับยกขึ้นเล็กน้อย การถูกถือหางแบบนี้ นางชอบมาก! หนานอู๋เฮิ่นคนนี้ไม่เลวจริงๆ
“หากผู้เฒ่าอู๋ไม่เข้าใจ ข้าก็จะพูดให้ท่านเข้าใจ” หนานอู๋เฮิ่นยังคงท่าทางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ คำพูดที่พูดออกไป กลับทำให้อู๋เชียนอกสั่นขวัญแขวน “ในอาณาเขตหลิงอู่ ลูกศิษย์ข้าคนนี้ถูกหลิงเจี้ยงสองคนและ
หลิงไซว่หนึ่งคนของสำนักหลิงอู่ไล่ฆ่า อีกจุดประสงค์หนึ่งที่ข้ามาในวันนี้ ก็คือกำจัดมือสังหารด้วยมือของข้าเอง เพื่อให้ลูกศิษย์ของข้าคลายความโกรธ!”
พูดจบ ไม่รออู๋เชียนตอบโต้ ร่างของหนานอู๋เฮิ่นก็กลายเป็นภาพมายาสองร่าง แยกไปซ้ายทางขวาทาง
เร็วมาก! ในแววตาของเจียงหลีเต็มไปด้วยความตะลึง
