ในตอนที่เจียงเฮ่าตื่นขึ้นมา……
เขาที่ไม่ได้อยู่ข้างๆ เจียงหลี บางทีควรเรียกว่าจิ่งเยี่ยจะเหมาะกว่า
ในตอนที่เขาตื่นขึ้นมา เจียงหลีไม่อยู่แล้ว และเขาก็ได้กลับไปสู่ที่พักของเขาในสำนักหลิงอู่แล้ว เป็นถึงสถาบันของราชสำนัก เมื่อสำนักหลิงอู่เทียบกับสถาบันไป๋หยวนดูแล้วดีกว่ามาก สวัสดิการของเหล่านักเรียนก็ดีมากๆ ถึงอย่างไรนักเรียนส่วนใหญ่ของที่นี่ก็มาจากตระกูลสูงศักดิ์
ถึงแม้ว่าคนที่ไม่มีพื้นฐานอย่างเขา ก็เพราะว่าพรสวรรค์ที่โดดเด่น และสวัสดิการที่ดี เลยมีหอเล็กๆ ของตัวเอง
แค่กๆ
จิ่งเยี่ยไอ แล้วพ่นลมหายที่ไม่บริสุทธิ์ออกมา จิตใจย่ำแย่มาก ก็ยังอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถปกป้องอาหลีได้
พอนึกถึงการต่อสู่ที่หนองน้ำเป่ยยวนในอาณาเขตหลิงอู่ จิ่งเยี่ยยังคงหวาดผวาอยู่
หลังจากที่เข้าสลบไป ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง แต่ว่าตอนที่ตื่นขึ้นมาในอาณาเขตหลิงอู่ ข้างตัวเขามีข้อความทิ้งไว้ เขียนไว้ว่าเจียงหลีกลับออกไปอย่างปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง
“ใครกันที่ยื่นมือเข้ามาช่วยพวกเราสองพี่น้อง” จิ่งเยี่ยแววตาครุ่นคิด บ่นพึมพำ
ในสถานการณ์แบบนั้น คนที่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะ
ถึงแม้ว่าคนลึกลับที่มาช่วยจะบอกว่าน้องสาวเขาไม่เป็นไร แต่ว่าจิ่งเยี่ยกลับยังไม่วางใจ เขาไม่รู้ว่าเจียงหลีผสานเข้ากับวิญญาณยุทธ์ที่สองได้สำเร็จหรือไม่ ยิ่งไม่รู้ว่าตอนนี้น้องสาวอยู่ที่ไหน เป็นอย่างไรบ้าง
