ไปสืบดูที่สถาบันไป๋หยวนสักหน่อย จิ่งเยี่ยตัดสินใจแล้ว จึงเดินออกมาเตรียมจะไปข้างนอก
เพียงแต่ในตอนที่เขาเพิ่งจะลากเปิดประตู มีคนยืนอยู่ด้านนอก ทำให้เขาตัวแข็งทื่อ ในใจหนาวสั่น
“องค์หญิง” จิ่งเยี่ยแววตาเยือกเย็น ถึงแม้ว่าจะเปิดปากพูดแล้ว น้ำเสียงไม่สู้ดีนัก ไม่มีความเคารพชื่อนี้เลยแม้แต่น้อย
ด้านนอกประตู มีหญิงสาวที่อ่อนหวานสวมชุดฝึกฝนที่งดงามยืนอยู่
ใบหน้าของนางงดงามและสูงส่ง มีความสวยแบบเรียบๆ และบุคลิกดี ทำให้คนมองดูแล้วรู้สึกสบายเป็นพิเศษ รู้สึกดีได้ง่ายมาก รูปร่างดี ทุกๆ ตรงมีเสน่ห์ของความเป็นผู้หญิง
ความเย็นชาของจิ่งเยี่ยไม่ได้ทำให้นางโกรธ แต่นางกลับสุภาพเยือกเย็น “ได้ข่าวว่าเจ้ากลับมาแล้ว ก็เลยตั้งใจมาเยี่ยม”
“รบกวนองค์หญิงเกินไปแล้ว” เจียงเฮ่ามองลงมา ไม่มองหญิงงามตรงหน้าอีก
การมาเยี่ยมที่กะทันหันขององค์หญิงซีสยา ทำให้เขาไม่สามารถไปสถาบันไป๋หยวนเพื่อสืบข่าวคราวของเจียงหลีได้ ดังนั้นใจของจิ่งเยี่ยจึงไม่อยากยุ่งกับองค์หญิงองค์นี้มากนัก
องค์หญิงมู่ชิงเหยียนเม้มปากแล้วยิ้ม ทำให้คนที่เห็นรู้สึกสดชื่น นางไม่มีมาดองค์หญิงแห่งราชวงศ์เลยสักนิด ไม่สนใจความขัดแย้งของเจียงเฮ่า เพียงแต่ยืนพูดอยู่ตรงประตูว่า “ไปอาณาเขตหลิงอู่มา ราบรื่นดีไหม”
“อืม” จิ่งเยี่ยตอบกลับ หันตัวเดินกลับเข้าหอ
เขานั่งสมาธิอีกครั้ง หลับตาทั้งสองข้าง ด้วยท่าทีนี้บ่งบอกถึงความคิดของเขา
