ในเมืองหนานฮวง แคว้นเป่ยโหรว ไป๋เซี่ยงเลี่ยออกมาจากอาณาเขตหลิงอู่ กระอักเลือดเต็มตัวไปหมด สีหน้าซีดเซียว พลังลมปราณอ่อนแรงมาก
มีเสียงร้องด้วยความตกใจมากมายดังขึ้นข้างหูเขา
เขามองไปทางไป๋เซี่ยงเฉิง หลานชายของเขาสลบไม่ได้สติไปแล้ว แต่เขาแค่มองก็รู้ว่าพลังขั้นพื้นฐานของหลานชายถูกทำลายจนสิ้นแล้ว
“อาเลี่ย! พวกเจ้าไปหาเรื่องใครในอาณาเขตหลิงอู่มากันแน่!”
พ่อของไป๋เซี่ยงเฉิง ถามด้วยความแค้นและเจ็บปวดใจ ทำให้ไป๋เซี่ยงเลี่ยดวงตาแข็งทื่อ “ข้าจะหาพวกเขาให้เจอ”
……
ในอาณาเขตหลิงอู่ ลู่จ้านมองลู่เจี้ยด้วยความเป็นห่วง
ตอนนี้ หนองน้ำเป่ยยวนเหลือแค่พวกเขาสี่คน เจียงเฮ่ายังสลบอยู่ หน้ากากโลหะบนในหน้าถูกโจมตีจนแตก ทำให้เกิดรอยแตก
และเจียงหลี พลังลมปราณเริ่มคงที่ แสงของเนตรญาณก็ค่อยๆ อ่อนลง นี่เป็นสัญญาณบอกว่าหลอมรวมเข้ากันสำเร็จ รอนางตื่นขึ้นมา ก็จะกลายเป็นหลิงเจี้ยง
หลิงเจี้ยงที่อายุเพียงสิบสามปี!
ข่าวนี้ถูกแผ่ออกไป คงจะทำให้คนทั้งยุคจิ้นโฮ่วตะลึง ยิ่งไปกว่านั้นทั้งหนานฮวง
“นายน้อย ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม” ลู่จ้านเป็นห่วงลู่เจี้ยมาก
ขบวนท่าเมื่อครู่นี้ นายน้องต้องใช้พลังไปไม่น้อยอย่างแน่นอน
ลู่เจี้ยส่ายหัวช้าๆ “ไม่เป็นไร ลู่จ้าน หลังจากกลับไป รีบปิดข่าวที่เกี่ยวกับวิญญาณยุทธ์ที่สองของหลีเอ๋อร์ทันที”
ลู่จ้านแววตาแวววาว รีบพยักหน้า
