เจียงหลีมักจะมีความรู้สึกว่า เมื่อนางเข้าสู่ขั้นหลิงเจี้ยงแล้ว จะต้องเปิดโปงความลับอย่างแรกที่วิญญาณประหลาดนั่นทิ้งไว้ได้เป็นแน่
หลิงเจี้ยง! ข้าจะเป็นหลิงเจี้ยงให้ได้! เจียงหลีสูดหายใจเข้า สองมือกำหมัดไว้แน่น
โฮก!
ทันใดนั้น เสียงคำรามของวิญญาณยุทธ์ก็ขัดจังหวะความคิดของเจียงหลี
สายตานางชะงักไป แล้ววิ่งไปทางที่เสียงคำรามนั้นดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อนางเข้าใกล้ หมอบลงซ่อนตัวอยู่บนภูดอย แอบสังเกตสงครามที่กำลังบังเกิดขึ้นข้างล่างนั้น วิญญาณยุทธ์ที่ถูกล้อมโจมตีนั้น เป็นวิญญาณยุทธ์ที่รูปร่างคล้ายเสือ แต่กลับมีเก้าหาง มีหัวเหมือนแพะ
คู่ต่อสู้ของมันนั้น คือคนกลุ่มหนึ่ง จากเครื่องแต่งกายบนตัวพวกเขาสามารถระบุได้ว่า พวกเขามาจากพลังอำนาจเดียวกัน
เจียงหลีประหลาดใจเล็กน้อย
พวกเขาคนของสถาบันไป๋หยวนถูกส่งเข้ามา แต่ละคนก็กระจายกันไป ถูกสุ่มส่งเข้ามากัน ทำไมคนกลุ่มนี้ถึงได้รวมตัวกันได้
นอกจากนี้ นางหาความทรงจำในเจ้าของร่างเดิมนั้นแล้ว ก็ไม่สามารถระบุได้ว่าคนกลุ่มนี้เป็นผู้ใด
ภายใต้การล้อมโจมตีนั้น ไม่นานวิญญาณยุทธ์ตนนั้นก็สู้ไม่ไหว ถูกพวกเขาใช้ลูกเก็บวิญญาณ ลูกทรงกลมที่เอาไว้กักเก็บวิญญาณยุทธ์เหมือนที่ตอนนั้นลู่เจี้ยเอาออกมา เก็บวิญญาณยุทธ์นั้นเข้าไป
“จับได้อีกตัวแล้ว! ครั้งนี้พวกเราชนะแน่” ชายหนุ่มอายุน้อยที่ถือลูกเก็บวิญญาณเอาไว้นั้น สีหน้ามีความดีใจที่เก็บอาการไว้ไม่อยู่
