เจียงหลีขมวดคิ้ว จิ่งเยี่ยผู้นี้ช่างแปลกเกินไปแล้ว “หากเจ้าไม่ยอมออกอาวุธ งั้นข้าออกก่อน” พูดเพียงเท่านี้ นางก็ออกกระบวนท่าก้าวล่องหน ออกหมัดคู่ และรวบรวมพลังวิญญาณ
“หมัดพิฆาตขั้นหกกก!”
“ฝ่ามือพันคลื่นนน!”
เงาหมัดและรอยฝ่ามือเคลื่อนเข้าหากันและประสานเชื่อมต่อกันอย่างไร้รอยต่อ แล้วพุ่งเข้าใส่จิ่งเยี่ย ขณะที่ บริเวณขาของจิ่งเยี่ยกลายเป็นเงาลวงตาคอยหลบหลีกการโจมตีของเจียงหลีอย่างชาญฉลาด เพลานี้ ร่างและเงาของทั้งสองคนบนสังเวียนเคลื่อนที่อย่างไม่สามารถคาดเดาได้และรวดเร็วจนผู้คนมิอาจมองเห็นได้อย่างชัดเจน
เกรงว่ามีเพียงผู้ที่ฝึกฝนจนเป็นหลิงเจี้ยงขึ้นไปเท่านั้น ถึงจะมองพวกเราสองคนออก
มีกำลังความสามารถจริงๆ ด้วย
หลังจากสัมผัสไปแล้วหลายกระบวนท่า เจียงหลีจึงประเมินในใจ นางรู้สึกได้ว่าศักยภาพของจิ่งเยี่ยมีมากกว่านี้ ถึงขั้นพอๆ กับตนเลยด้วยซ้ำ หากเป็นเช่นนี้ ก็สามารถท้าทายผู้ที่มีระดับเหนือกว่าได้แล้ว
“ผ่านสามกระบวนท่าไปแล้ว!”
ด้านล่างสังเวียน มีใครบางคนอุทานออกมา
ทันใดนั้น มีแสงสีทองสว่างส่องประกายที่ด้านหลังของจิ่งเยี่ย ราวกับว่าเขากำลังจะปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมา ขณะเดียวกัน ด้านหลังของเจียงหลีก็ปรากฏร่างของเลี่ยเทียนซื่อเช่นกัน
“เลี่ยเทียนนน!”
ทักษะการต่อสู้ที่เก่งกาจถูกใช้และกำลังพุ่งเข้ากดดันจิ่งเยี่ย
ตู้มมม!
