แต่ว่า บัดนี้ ลู่เสวียนกลับหัวเราะออกมา “ง่ายนิดเดียว เจ้าไปท้าประลองกับสิบอันดับแรกสิ หากชนะ ก็คว้าคะแนนของพวกเขามาครอบครองได้เลย”
โห่ๆ ๆ ๆ !
ทูนหัวทั้งสอง!
ไม่สิ! คือสองหัวขโมยต่างหาก!
ผู้คนที่อยู่โดยรอบสลายตัวอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเจียงหลีจะชำระแค้นในภายหลัง
อันที่จริง เจียงหลีมิได้ว่างพอที่จะจดจำใบหน้าของคนที่เยาะเย้ยนางได้หมดหรอก เป็นใครกันบ้าง นางก็ขี้เกียจใส่ใจแล้ว
พอฟังคำพูดของลู่เสวียนเพียงเท่านี้ นางครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่แล้วพยักหน้าว่า “นี่เป็นความคิดที่ดี”
หลังจากพูดจบ นางก็กระโดดลงจากสังเวียนอย่างคล่องแคล้วและเดินไปที่ป้ายตารางคะแนน นางอยากดูรายละเอียดให้แน่ชัดว่าใครอยู่ในสิบอันดับแรกและตอนนี้ใครอยู่บนสังเวียนบ้าง
แต่ทว่า ก่อนที่นางจะเดินไปถึง เงาของใครบางคนก็ดึงดูดความสนใจของนางไว้
พอนางมองไปที่บุคคลนั้น เขาก็มองนางกลับเช่นกัน
“เจียงหลี!”
อีกฝ่ายกัดฟันเรียกชื่อนาง
เพลานี้ ผู้คนที่ได้เห็น ‘พลังอันยิ่งใหญ่’ ของเจียงหลีต่างรู้แล้วว่าหญิงสาวที่ดุร้ายในชุดดำผู้นี้ชื่อว่าอะไร
เจียงหลียักคิ้วแล้วมองไปที่ชายผู้นั้นด้วยรอยยิ้ม “โจวเย่าจู่ โลกนี้ช่างกลมเสียจริง”
ได้ยินคำพูดของนางเพียงเท่านี้ สีหน้าของโจวเย่าจู่ก็ดูแย่ลงทันทีและดูเหมือนว่าเขาจะจำเหตุการณ์ที่ ตนถูกบีบให้ยอมรับความพ่ายแพ้ในอดีตที่ผ่านมา
บัดนี้ เจียงหลีมิใช่สาวน้อยที่จะปล่อยให้เขารังแกได้อีกต่อไป!
