ระหว่างคิ้วของสาวน้อย มีความสูงศักดิ์ปรากฏอยู่ ไม่ต้องถามเจียงหลีก็รู้ได้ว่าฐานะของนางไม่ต่ำต้อยเลย
เพียงแต่ ทำไมนางปรากฏตัว สีหน้าลู่เสวียนถึงได้ดูแย่ขมขื่นดั่งกินมะระเข้าไปเช่นนั้นเล่า
“โจวยวน ข้าบอกเจ้าตั้งหลายครั้งแล้ว ทำไมเจ้ายังจะต้องตามตื๊อข้าอีก” ลู่เสวียนกล่าวอย่างจนใจ
สาวน้อยที่เดิมทีมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า เมื่อได้ยินคำพูดนั้นของเขาแล้ว รอยยิ้มก็หายไป ทว่า เมื่อสายตานางไปตกอยู่ที่มือที่จับกันไว้แน่นของลู่เสวียนและเจียงหลี นางก็เลิกคิ้วขึ้น ชี้ไปที่ทั้งสองคนแล้วถาม “เหตุใดเจ้าจึงจับมือกับนาง นางเป็นใคร!”
