ยิ่งไปกว่านั้น ในพื้นที่ที่ว่างเปล่านั้น เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อก็ยอมรับเจ้านายแล้วในที่สุด นั่นก็หมายความว่า นางไม่จำเป็นต้องเข้าสู่เสี่ยวหมีเจี้ยจื่อผ่านพลังในตัวลู่เจี้ยอีกต่อไป
ต่อจากนี้ไป นางสามารถเข้าถึงเสี่ยวหมีเจี้ยจื่อได้ด้วยตนเอง!
เพียงแต่…ผลสืบเนื่องที่เกิดขึ้นเดือนละครั้งนั้น ยังคงต้องอาศัยยาขนานดีอย่างลู่เจี้ยนี่!
…
บำรุงฟื้นฟูอยู่ที่เรือนพระชายาลู่ได้สิบกว่าวัน เจียงหลีก็ถูกลู่เสวียนพาออกตำหนักไป บอกว่าจะพานางไปเที่ยวที่แห่งหนึ่ง
และตอนที่พบกับลู่เสวียนนั่นเอง นางถึงได้รู้ว่าเจ้าเด็กดื้อนั่นถูกลงโทษให้คุกเข่าในศาลประจำตระกูล
ต่อมา เพราะพระชายาลู่ขอร้องไว้ จึงได้ปล่อยออกมาก่อน
เมื่อออกมาได้ เจ้านี่ก็เริ่มอยู่ไม่สุขขึ้นมาทันที
“หลียาโถ่ว เร็วเข้า ไปช้าก็ไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว” ระหว่างทาง ลู่เสวียนเร่งเร้าไม่หยุด
เจียงหลีเอามือไขว้หลัง เดินตามไปอย่างสบายใจ ไม่รีบร้อน
ทันใดนั้น คนชุดแดงผ่านไปอยู่ไกลๆ สีสันสดใสดั่งพระอาทิตย์นั้น ทำสายตานางแข็งชะงักไป
“ฮ่าๆ…! ใช้ทองพันแท่งเพื่อแลกกับรอยยิ้มของสาวงาม เรื่องเช่นนี้จะขาดข้าไปได้อย่างไร” เสียงอันบ้าบิ่นนั้นลอยมาจากบนฟ้า
“ฉินเทียนอีเจ้าหมอนั่นมาแล้วจริงๆ!” ลู่เสวียนกัดฟันกล่าวอย่างโกรธแค้น
