ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว พระชายาลู่ได้แต่พาคนอื่นๆ เดินเข้าท้องพระโรงไปอย่างไม่เต็มใจ ขณะที่ ลู่เจี้ยถูกข้าหลวงพาตัวไปที่ตำหนักข้างๆ และรอคอยอย่างเงียบๆ
ตำหนักข้างตั้งๆ อยู่ด้านข้างของตำหนักบุปผา เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ความร้างของสถานที่แห่งนี้ช่างแตกต่างกับสถานที่พลุกพล่านและคึกคักอย่างตำหนักบุปผาโดยสิ้นเชิง
ในตำหนักนี้มีโคมไฟถูกจุดอยู่เพียงดวงเดียวเท่านั้นและลู่เจี้ยก็นั่งอยู่ใต้โคมไฟที่โดดเดี่ยวดวงนั้น โดยความเงียบสงบเช่นนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกเห็นอกเห็นใจยิ่งนัก
ณ ตำหนักบุปฝา เจียงหลีเต็มไปด้วยความสงสัยและเดินตามพระชายาลู่ไปยังที่นั่งสำหรับคนของจวนอ๋องลู่แล้วนั่งลง
นางเห็นความโกรธเคืองที่ซ่อนอยู่ระหว่างคิ้วของพระชายาลู่และมองเห็นสีหน้าที่ตึงเครียดของพระชายาลู่และคนอื่นๆ
“หลีเอ๋อร์นั่มางข้างๆ ข้า” พระชายาลู่กล่าวกับเจียงหลี
เจียงหลีมิได้ปฏิเสธและนั่งลงข้างๆ อย่างเปิดเผย สำหรับแววตาที่มองมาทางนาง นางมิได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
“ฝ่าบาทเสด็จมาถึงแล้ว…! ฉุนกุ้ยเฟยเสด็จมาถึงแล้ว…!”
เพิ่งจะนั่งลงได้เพียงชั่วครู่ ก็มีเสียงร้องและเสียงประกาศดังเข้ามาจากด้านนอก
เจียงหลียืนขึ้นพร้อมกับทุกคนและเงยหน้าขึ้นมอง จึงมองเห็นฮ่องเต้แห่งราชวงศ์โฮ่วจิ้นและสนมคนโปรด
