ความวิตกกังวลก็ปรากฏขึ้นในแววตาของอวี้ซู “นายหญิง ให้บ่าวเตรียมเสื้อผ้าให้นะเจ้าคะ”
เจียงหลีไม่ได้ตอบอวี้ซู เพียงแต่กัดฟันแล้วกล่าวว่า “เขาเป็นบ้าอะไรอีก” ลู่เจี้ยในวันนี้ ช่างกวนบาทานัก!
นางมิใช่เกี้ยวพาราสีเขาเพียงครั้งเดียวเสียหน่อย เหมือนกับว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ต้องโกรธแค้นกันถึงเพียงนี้เลยหรือ
เจียงหลียิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกน้อยใจ
ทว่า เวลานี้ เสียงของลู่จ้านดังมาจากด้านนอก “เจียงหลี คำพูดของนายน้อย เจ้าคงรับรู้แล้ว เจ้าอย่าทำให้ข้าต้องลำบากใจเลย”
