บทที่ 362 เผชิญหน้าราชสำนักเต๋าเป็นครั้งแรก
หลายวันให้หลัง ณ ชายแดนใต้
ลวี่หยางแปรเปลี่ยนเป็นแสงกระบี่ พุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงตลอดทาง ทว่าในชั่วขณะที่ก้าวเข้าสู่ชายแดนใต้ เขากลับหยุดฝีเท้าลงโดยพลัน ก่อนจะเก็บแสงกระบี่ พักกายลอยอยู่เหนือหมู่เมฆ เงยหน้าจ้องมองไปยังเบื้องไกล
วินาทีนั้น พลันปรากฏแผ่นหยกหนึ่งชิ้นในฝ่ามือของเขา
แผ่นหยกนี้เป็นของประทานจากท่านเจินเหรินปราบมาร ภายในนอกจากจะบันทึกข่าวกรองของบรรดาเจินเหรินแห่งลัทธิหมื่นพิษ ยังมีข้อมูลอีกข้อหนึ่งซึ่งเขาให้ความสำคัญอย่างยิ่ง
‘ไม่อยากเชื่อเลยว่า เสาะหาจนส้นรองเท้าขาดยังหาไม่พบ แต่กลับได้มาง่ายดายถึงเพียงนี้!’
ภายในลัทธิหมื่นพิษแห่งชายแดนใต้ กลับมีร่องรอยของทองคำธาตุซินอยู่ด้วย!
‘ภายในลัทธิหมื่นพิษมีสระศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่ง สามารถรวบรวมแสงจันทรา แปรเปลี่ยนเป็นของเหลวอมตะ หากสะสมจนเต็มขวด นำไปกลั่นต่อ ย่อมสามารถใช้เป็นทองคำธาตุซินได้…’
นับเป็นเรื่องเหลือเชื่อโดยแท้!
‘สระนั้นมีนามว่าไป่เยวี่ย (ไหว้พระจันทร์)ลัทธิหมื่นพิษใช้เคล็ดวิชาเร้นลับบ่มเพาะมานานหลายปี จนกระทั่งสิบปีก่อนจึงประสบผลสำเร็จ ถือเป็นแหล่งพลังชั้นยอดที่อิงหลักฮวงจุ้ยโดยแท้!’
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ แววตาของลวี่หยางก็พลันส่องสว่างขึ้นมา
‘ลัทธิหมื่นพิษนี้…ได้เหยียบสู่วิถีดับสูญแล้ว!’
สถานที่ที่เป็นแหล่งพลังชั้นยอดเยี่ยงนี้ ย่อมควรมีแต่ผู้มีคุณธรรมเท่านั้นจึงจะครอบครองได้ แ
