“ถอย!” ผู้เป็นหัวหน้าออกคำสั่ง ทั่งเจ็ดคนรีบเตรียมตัวถอยทันที พวกเขายังไม่ลืมเก็บศพที่ถูกลู่เสวียนฆ่าทิ้งไปด้วย อาจเป็นเพราะกลัวการตรวจสอบตัวตนก็เป็นได้
บางเรื่องตอนยังไม่มีหลักฐานยังปลอดภัยไร้กังวล หากมีหลักฐานที่แน่ชัด จะเกิดความปั่นป่วนโกลาหล การฆ่าลู่เสวียนเพราะจะทำลายรากฐานตระกลูลู่! ดูเสียว่าตระกูลลู่มีปฏิกิริยาตอบโต้อะไรบ้าง! แต่ไม่ใช่ให้ตระกูลลู่หาข้ออ้าง สร้างปัญหาให้เจ้านายผู้อยู่เบื้องหลัง
“ข้าให้พวกเจ้าไปหรือยัง” ทว่าเสียงอ่อนเยาว์กลับเอ่ยขึ้นมาอย่างเยือกเย็น
ทั้งเจ็ดคนนิ่งอึ้ง มองไปยังเจียงหลี แม้กระทั่งฉินเทียนอีเองก็ยังเหลือบมองนางเช่นกัน ส่วนลู่เสวียนเองก็กังวลใหญ่ นักฆ่าจะถอยอยู่แล้วเชียว นางพูดอย่างนี้มันรนหาที่ตายไม่ใช่หรือ
เมื่อสายตาทุกคนจับจ้องยังสาวน้อยในชุดดำ ต่างต้องตะลึง ราวกับว่า เจียงหลีมีอะไรเปลี่ยนไป สาวน้อยตัวเล็กในชุดสีดำ ยืนอยู่กลางโพรงป่าไม้ ผมเงาดำของนางกลับปลิวไปมากลางอากาศ
กลิ่นไอของพลังลมปราณ ระเบิดออกมาจากตัวนาง เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ สูงขึ้นอีก! ใบหน้าที่แสนจะอ่อนเยาว์นั้นเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่แสนงดงาม ราวกับว่าแทนใบหน้าเดิมของนาง แม้แต่ดวงตานางยังมีประกายทองอ่อนๆ แฝงด้วยความเกรงขามของจักรพรรดิที่มิอาจละเมิด ตอนนี้ ราวกับเจียงหลีไม่ใช่ทาสสาวของตระกูลลู่อีก แต่เป็นจักรพรรดิผู้สยบแผ่นดิน เพียงใช้สายตา ก็ยากที่จะมีคนปฏิเสธคำสั่งนางได้
