“นี่มันอะไรกัน เป็นไปไม่ได้!” ตัวอักษร ‘ฆ่า’ จากบนฟ้า ค่อยๆ ลงสู่บนดินที่ทั้งเจ็ดคนยืนอยู่ ภายใต้ตัวอักษร ‘ฆ่า’ นี้ พวกเขาไม่สามารถที่จะต่อต้านได้เลยสักนิด ทำได้แต่คุกเข่าลงด้วยความกลัว ความหายนะที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้พวกเขาหวาดกลัวตัวอักษร ‘ฆ่า’ ที่กำลังจะฆ่าพวกเขา กลับไม่เห็นสีหน้าเจียงหลีที่ซีดลงเรื่อยๆ
“อย่าาา” ตัวอักษร ‘ฆ่า’ ร่วงลงมา บดขยี้ทุกอย่าง
ตูมมม!
แผ่นดินสั่นสะเทือน ภูเขาลำธารตื่นตระหนก ฝุ่นละอองกระจาย ปิดกั้นสายตาที่สอดส่อง
“เอื้อก!” เจียงหลีกระอักเลือกออกมาเต็มปากจนทรุดลงกับพื้น เมื่อนางทรุดลงกับพื้น พลังแรงอาฆาตแห่งฟ้าดินหายไปในชั่วพริบตาเดียว ราวกับไม่เคยปรากฏออกมาก่อน หลังเรื่องทุกอย่างจบสิ้นลง บนพื้นไม่มีคนทั้งเจ็ดคนแล้ว เหลือเพียงหลุมขนาดใหญ่ ที่มีตัวอักษร ‘ฆ่า’ ฝั่งลึกไป ใต้หลุมมีแต่เศษซากเนื้อเป็นก้อนๆ ฉินเทียนอีเก็บสีหน้าที่หยิ่งยโสนั่น ดวงตาแสดงอาการเคร่งขรึมมองไปยังเจียงหลีที่ทรุดลงกับพื้น ส่วนลู่เสวียนตกตะลึงจนกลายเป็นหินแกะสลักไปแล้ว ไม่แม้แต่จะขยับเลยสักนิด
อึก เอือก เอื้อกก
เจียงหลีกระอักเลือดติดต่อกันสามครั้ง
มือนางที่พยุงกับพื้น ได้เกาะแน่นเข้าไปในดิน หน้าผากและลำคอนางมีเส้นเลือดเขียวปูดขึ้น สีผิวกลายเป็นสีม่วง
ทันใดนั้น มีเสียง พลุบ พลุบ อย่างแผ่วบาง ดังมาจากตัวเจียงหลี…
