สองไพ่ไม้ตายสุดท้ายใช้การไม่ได้ การต่อสู่ครานี้… ดวงตาเจียงหลีแทบจะลุกเป็นไฟ ในใจกระวนกระวายมากขึ้น ขณะเดียวกัน พลังของลู่เสวียนที่ระบิดออกมาเพิ่มสูงขึ้น เขาใช้หมัดเดียวทำลายเกราะป้องกันระดับหลิงเจี้ยง พุ่งตัวไปถึงตรงหน้า ใช้หมัดพิฆาตขั้นหกของตระกูลู่ชกต่อยด้วยลำแขนทะลุผ่านทรวงอก
อ้ากก
“แส่หาที่ตาย”
เสียงร้องโหยหวนของหลิงเจี้ยงดังขึ้น กับอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังลู่เสวียนใช้พลังฟาดมาอย่างแรง
ฉีกเวหาาาาา
ในเวลาคับขันเช่นนี่ เจียงหลีปลดปล่อยทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ออกมา รีบพุ่งตัวไปยังหลิงเจี้ยงที่ลอบจู่โจม นางใช้วิชาย่องเบา พุ่งไปตรงหน้าลู่เสวียน รีบคว้าตัวเขาไว้แล้วโยนไปทางฉินเทียนอีที่ยืนมองดูข้างๆ
“ข้ารู้ว่าเจ้าสนใจอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตระกูลลู่ หากว่าลู่เสวียนเสียชีวิตที่นี่ ความอยากรู้อยากเห็นของเจ้าคงจะหยุดเพียงเท่านี้” ลู่เสวียนตายไป ความอยากรู้อยากเห็นของฉินเทียนอีที่มีต่อตระกูลลู่ จะไปถามใครได้อีก
คนหล่อขี้โรคอย่างลู่เจี้ยอย่างนั้นหรือ
หรือว่าผู้ที่อยู่ชายแดนอันไกลโพ้นอย่างท่านอ๋องลู่
ฉินเทียนอีเหล่ตาลง ถามด้วยน้ำเสียงยียวน “ยาโถ่ว จะยุยงให้ข้ายื่นมือเข้าช่วยหรือ”
“ไม่ต้อง เจ้าปกป้องเขาไม่ให้ตายก็พอ” เจียงหลีกล่าวอย่างทระนง พลังของลู่เสวียนกลับคืนสู่ปกติ เพียงแต่เนื้อกายอ่อนแรง เมื่อได้ยินคำพูดเจียงหลี เขารู้สึกตึงเครียดทันที
