ลู่เสวียนที่ถูกเจียงหลีงชายคอเสื้ออยู่ระหว่างหลบหนี แม้สภาพจะดูคับขันลำบาก ก็ไม่อาจห้ามสายตาที่มองเจียงหลีด้วยความนับถือ “หลียาโถ่ว หลียาโถ่ว เจ้าทำได้อย่างไร เหตุใดเจ้าถึงปล่อยทักษะการต่อสู้พรสวรรค์แบบต่อเนื่องได้ เจ้ามีวิธีลับหรือเปล่า เร็วๆ ช่วยสอนข้าหน่อยสิ สอนข้าหน่อย ”
“หุบปาก” เจียงหลีตวาดเล็กน้อย ขัดจังหวะการพูดไม่รู้จบของเขา นางไม่เข้าใจจริง เรื่องคอขาดบาดตายเช่นนี้ ยังผ่อนคลายได้อีก
“เจ้าสอนข้าหน่อยสิ รับรองข้าจะไม่กวนเจ้าอีก! นี่มันน่าทึ่งมากเลย ถ้าข้าสามารถปล่อยทักษะการต่อสู้พรสวรรค์ได้อย่างต่อเนื่อง แถมแรงไม่มีหมดอีก ข้าต้องเก่งกาจไร้เทียมทานแน่เลย” ดวงตาของลู่เสวียนเผยให้เห็นถึงความตื่นเต้นและคาดหวัง
“เป็นมาตั้งแต่เกิด เจ้าเรียนไม่ได้หรอก” คำพูดเจียงหลี ได้ตัดความคิดเพ้อเจ้อของลู่เสวียนลง
นี่ไม่ได้ตอบแบบส่งๆ เป็นเพราะเจียงหลีพบว่านางมีแรงดูดซับพลังวิญญาณมากกว่าคนอื่น รวมไปถึงการต่อสู้ที่ผ่านมานัดต่อนัด จึงได้ข้อสรุปจากการใช้พลังวิญญาณ
‘ร่างนาง’ ตอนนี้มีพลังลับซ่อนอยู่!
นี่ก็เป็นสาเหตุที่จู่ๆ นางก็เกิดสนใจในตัวกู๋หล่านเย่ว์ขึ้น รวมไปถึงเจียงเฮ่า
