ขณะเดียวกัน เจียงหลีก็รับรู้ได้ว่าข้างบนนั้นมีเสียงดังสนั่นขึ้น พลังที่แหลมคมได้ถูผ่านหนังหัวของนาง
ตามมาด้วยแสงของลูกธนูที่ลอยผ่านหน้านางไป กลายเป็นเส้นโค้ง ปักไปยังบนต้นไม้ใหญ่ที่ห่างออกไปหนึ่งฟุต
ปั้ก!
เสียงที่ดังขึ้น ทำให้ต้นไม้ต้นนั้นระเบิดไปทันที ลำต้นที่หนานั้นแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ฟุ้งไปทั่ว
ลำต้นของต้นไม้เหล่านั้น แปรเลี่ยนเป็นอาวุธลับที่แหลมคม พุ่งตรงมายังเจียงหลีและลู่เสวียน ทั้งสองรับรู้อย่างรวดเร็ว จึงกระโจนไปด้านข้าง หลบหนีคลื่นการโจมตีนี้
“หลียาโถ่วเจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม” เพิ่งจะรอดจากอันตราย ลู่เสวียนก็ถามด้วยความตึงเครียด
ถ้าเจียงหลีเกิดเป็นอะไรไป เขาจะรายงานกับพี่ชายอย่างไรเล่า
นางเป็นหญิงคนเดียวที่ใกล้ชิดกับพี่ใหญ่ในเวลาหลายปีมานี้ และถึงขั้นส่งนางมาที่สถาบันไป๋หยวน ข้าจะไม่ยอมให้นางเป็นอะไรไปอย่างเด็ดขาด! ลู่เสวียนสัญญากับตนภายในใจ
เจียงหลีส่ายหัว นางไม่รู้ว่าลู่เสวียนคิดเช่นใดภายในใจ ทำได้เพียงหันไปมองต้นไม้ที่ระเบิดด้านหลัง ด้วยสายตาที่เย็นชา
ลูกธนูเมื่อครู่นี้ แสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่าฝ่ายตรงข้ามต้องการชีวิตนาง!
ถ้าหากลู่เสวียนดึงนางไปผิดข้าง นางก็คงเป็นเหมือนกับต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น
“หลียาโถ่ว เป้าหมายของพวกเขาคือข้า เจ้าไปก่อนเถอะ” ลู่เสวียนมองไปยังเงาของที่ค่อยๆ เปิดเผยตัวตนทางด้านหลัง แล้วกล่าวแก่เจียงหลี
