้ยลงไปตามขั้นบันได ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่ เจียงหลีก็ยิ่งรู้สึกถึงความหนาวสั่น และอดไม่ได้ที่จะลูบแขนที่เย็นเฉียบของตนทำไมถึงหนาวเพียงนี้ เจียงหลีพึมพำในใจเมื่อนางเดินออกมาจากอุโมงค์ที่มืดแล้ว และเข้าไปในห้องที่มืด จึงได้รู้ว่าทำไมที่นี่ถึงหนาวมากเพียงนี้“ห้องน้ำแข็ง!” เจียงหลีมองไปรอบๆ สี่ด้านด้วยความประหลาดใจในห้องที่มืดนี้ มีกองน้ำแข็งกองอยู่เป็นแผ่นๆ และข้างในก็เย็นยะเยือก แม้ว่านางจะมีพื้นฐานการฝึกฝนของหลิงซื่อระดับห้า แต่ก็ยังรู้สึกว่าทนไม่ได้ที่จะอยู่ที่นี่“เปลื้องเสื้อผ้า” ทันใดนั้น ลู่เจี้ยก็พูดออกมาสามคำเจียงหลีมองเขาด้วยความงุนงง และด้วยความตกตะลึง แต่กลับพูดออกมาว่า “พูดไว้ว่าจะมาฝึกฝน นี่หิวโหยมากจนต้องรังแกข้างั้นหรือ” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่ชอบตัวเองแม้ว่าจิตวิญญาณของนางจะเติบโตมากก็ตาม! แต่ร่างกายนางก็ยังเด็กอยู่!เดรัจฉาน!ดวงตาของลู่เจี้ยเป็นประกาย และมองลงบนตัวนาง เมื่อเห็นแววตาที่กริ้วโกรธของนาง จึงกล่าวอย่างช้าๆ ว่า “เนี่ยนซือแตกต่างจากหลิงซือ แนวทางการปฏิบัติของเนี่ยนซือคือการบำเพ็ญการคิดอ่าน จะทำอย่างไรถึงจะเกิดการคิดอ่านได้ การคิดอ่านคือสติสัมปชัญญะ สติสัมปชัญญะคือการไม่มีตัวตน คือความว่างเปล่า จะเสริมความแข็งแกร่งให้เป็นการโจมตีได้อย่างไร ก็มีเพียงการอยู่ในสภาพแวดล้อมที่รุนแรงเท่านั้น เพื่อกระชับสติสัมปชัญญะ และเปลี่ยนให้เป็นพลังจิต”หลังจากฟังคำอธิบ
