ประลองชิงเจียวไปเสียหมดชื่อของเจียงหลีนับวันยิ่งมีแต่คนเอ่ยถึง คนที่ควรจะได้รับความสนใจจากผู้คนมากกว่าอย่างไป๋หลี่เฟิ่ง มีเพียงแค่ข่าวแพร่ออกไปว่าเขาได้รับป้ายชื่อของสถาบันไป๋หยวนหลังจากนั้นไปที่ใดก็ไม่รู้แน่ชัดหลังเรื่องตระกูลเย่ว์ผ่านไปสองวัน มีจดหมายหนึ่งฉบับถูกส่งมายังจวนตระกูลลู่ ลู่เจี้ยรับมันไว้ในมือเมื่ออ่านเนื้อความในจดหมายจบ ใบหน้ารูปงามที่ทำให้ตะลึงจนวิญญาณหลุดของลู่เจี้ยไม่แสดงสีหน้าใดๆ เพียงแต่ให้คนไปตามเจียงหลีให้มาหาเท่านั้น“องค์หญิงอันผิงผู้นี้เป็นใคร” หลังจากมาถึงเจียงหลีจึงอ่านข้อความ โบกจดหมายในมือมองไปทางลู่เจี้ยลู่เจี้ยยิ้มเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงอ้อยอิ่ง “หลานสาวของฮ่องเต้ ลูกสาวคนโปรดของท่านอ๋องคัง”เจียงหลีขมวดคิ้วมุ่น ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมค้นหาเกี่ยวกับเรื่องขององค์หญิงอันผิงอย่างละเอียด ทันใดนั้นก็คิ้วกระตุกแล้วหยอกล้อขำๆ “นางยังเป็นคู่หมั้นของข้าด้วย”คนผีทะเล ที่แท้เจ้าก็มีคู่หมั้นแล้วรอยยิ้มมุมปากของเจียงหลีค่อยๆ กลายเป็นยิ้มเย็นยะเยือกจ้องตาลู่เจี้ยแข็งกร้าวมากขึ้น“เรื่องคู่หมั้นเป็นแค่เรื่องล้อเล่น ในเวลานั้น เพื่อเอาใจตระกูลลู่ ฮ่องเต้ได้ลั่นวาจาสัญญาออกมาตามพระประสงค์ เมื่อห้าปีก่อนข้าให้ท่านพ่อลองใจถามเรื่องนี้ แต่ฮ่องเต้กลับอ้างว่ามู่หว่านโหรวยังมิถึงวัยออกเรือน แล้วทรงตรัสอีกว่ารอนางถึงวัยก่อนค่อยหารือเรื่องแต่งงานอย่างเป็นทางการ” ลู่เจี้ยอ
