หลีเดินไปยังข้างๆ ผู้อารักขาประจำจวนตระกูลลู่ หยิบแส้ม้าจากเขามาหนึ่งเส้นแล้วกลับมาตรงหน้าเย่ว์ชิงหลิวอีกครั้ง แล้วนางก็หยุดอยู่ตรงหน้าศพของเย่ว์หนานซีนางยิ้มหวานแต่ทว่ากลับเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งให้กับเย่ว์ชิงหลิว ยกแส้ม้าในมือขึ้น…“เจียงหลี เจ้าหยุดนะ” เย่ว์ชิงหลิวยันกายลุกขึ้นเพื่ออยากจะไปหยุดเจียงหลี แต่ฝ่ามือพิฆาตของลู่จ้านนั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียวเย่ว์ชิงหลิวกำลังจะยันตัวลุกขึ้นก็ยันไม่ไหวล้มตัวลงไปกองกับพื้นอีกครั้งเพียะ!เงาแส้สะท้อนกลางอากาศฟาดลงไปที่ร่างเย่ว์หนานซีซี๊ด! ลงแส้กับศพ!ชาวบ้านที่กำลังดูเหตุการณ์หันไปมองสายตาของเจียงหลีที่เปลี่ยนไปอีกครั้ง เปลี่ยนเป็นน่ากลัวแล้วยังหวาดผวาเพียะ เพียะ เพียะ!!!ฟาดแส้ลงไปอีกครั้งและอีกครั้ง ถึงแม้เย่ว์หนานซีจะไม่มีความรู้สึกแล้วแต่กลับทำให้เย่ว์ชิงหลิวเจ็บปวดหัวใจมากยิ่งขึ้น“อ้ากๆๆ…เจ้าหยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้” ดวงตาทั้งคู่ของเย่ว์ชิงหลิวแดงก่ำ คำรามกระอักเลือดออกมา“หึ เจียงหลีผู้นี้อายุยังน้อยแต่กลับใจดำอำมหิตยิ่งนัก” อู๋เชียนที่มองเย่ว์หนานซีถูกแส้ฟาดจนเนื้อแตก ตากระตุกแล้วสบถคำออกมาแต่หนานอู๋เฮิ่นกลับยิ้มอ่อน “ ‘ขุดหลุมฝังศพเพื่อเอาแส้ฟาดศพ’ ประโยคนี้เป็นตระกูลเย่ว์ที่กล่าวออกมาเอง เจียงหลีผู้นี้อายุยังน้อยแต่นิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นเช่นนี้นับว่าไม่เลว ไม่เลว”อู๋เชียนขมวดคิ้วพูดอย่างไม่พอใจ “ร้ายกาจเช่นนี้ ท่านอาจารย์ชื่นชมเข้าไปได้อย่างไร”ห
