“ท่านอาจารย์หนาน ท่านผู้เฒ่าอู๋ เกิดอะไรขึ้นกันนี่ ตอนที่พวกข้ารุดมาได้ยินผู้คนลือกันว่าเจียงหลีผู้นั้นฆ่าหลิงเจี้ยงตระกูลเย่ว์ตายไปถึงสามคนเชียวหรือ” เมื่อพบพวกเขาเฮ่อเหลียนเฟิงจึงถามขึ้นมาอย่างอดทนรอไม่ไหว
ผลลัพธ์เช่นนี้น่าเหลือเชื่อจริงๆ
สีหน้าของอู๋เชียนมีความกล้ำกลืน มองไปยังใบหน้าเย็นชาของมู่หว่านโหรว ขณะเดียวกันสายตาของนางที่กวาดมองไป๋หลี่เฟิ่งก็ดูไม่ออกว่านางกำลังคิดการสิ่งใดอยู่
หนานอู๋เฮิ่นกลับพยักอย่างหน้าแช่มชื่น “ท่านเจ้าเมือง ท่านไม่ได้ตามมา ช่างพลาดโอกาสดูฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจเสียจริงๆ เจียงหลีผู้นี้ ระหว่างดู ข้าว่านางเปล่งประกายที่สุด งานประลองชิงเจียวเมื่อเทียบกับนางแล้วดูจืดไปเลยล่ะ”
เมื่อเขาพูดเช่นนี้ใครก็ตามที่เห็นเจียงหลีต่อสู้ด้วยตาของเขาเองก็ไม่กล้าที่จะหักล้างและพวกเขาก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง
ความจริงถ้าพวกเขาเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาคงไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างแน่นอน ทำไม่ได้เช่นเจียงหลี ที่ต่อสู้สุดชีวิตอย่างไม่เกรงกลัวความตาย
ทว่ามู่หว่านโหรวไม่ได้เห็นกับตา เมื่อได้ยินหนานอู๋เฮิ่นวิพากษ์วิจารณ์เข้าจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามว่า “ท่านอาจารย์หนานกล่าวเช่นนี้ ไม่เกินจริงไปหน่อยหรือ”
