นอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าจะพลาดดูอะไรดีๆหนานอู๋เฮิ่นที่แอบตามมาหรี่ตาทั้งสองข้าง คำพูดที่ผู้คนคุยกัน เขาได้ยินทั้งหมด แต่ว่าเขาแน่ใจมากว่าตระกูลลู่ได้ส่งมือดีมาเพื่อปกป้องเจียงหลีอย่างลับๆ เพราะตอนที่เจียงหลีถูกโจมตีเมื่อครู่ เขารับรู้ได้ถึงพลังลมปราณแข็งแกร่งที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เหมือนว่ากำลังคิดจะลงมือ หลังจากเห็นนางปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ ก็หายไปวันนี้เจียงหลีไม่มีทางตาย! แต่ตระกูลเย่ว์ต้องแย่แน่!“ท่านอาจารย์หนาน น่าเสียดายจริงๆ! ข้าเห็นว่าท่านสนใจเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่ไม่ใช่น้อย คิดไม่ถึงว่านางจะโชคร้าย ที่ต้องมาตายในวันนี้” อู๋เชียนพูดอย่างดีใจที่เห็นผู้อื่นโชคร้ายในเมื่อสำนักหลิงอู่ไม่สามารถรับเจียงหลีผู้หญิงต้องโทษคนนี้ได้ เช่นนั้นสถาบันไป๋หยวนก็ไม่ได้นางไป ก็เป็นผลสรุปที่ดีที่สุดแล้วมิฉะนั้น……อู๋เชียนแววตาเคร่งขรึมพรสวรรค์ของเจียงหลี และด้านอื่นๆ เขาก็เห็นมาตลอดทาง สาวน้อยคนนี้ถ้าโตขึ้นมาล่ะก็ ต้องประสบความสำเร็จแน่คนที่มีความสามารถเช่นนี้ ถ้าหากว่าสถาบันไป๋หยวนได้ไป เขาคงอิจฉาจนคลื่นไส้ นอนไม่หลับไปหลายคืนได้ยินคำพูดที่เย้ยหยันของอู๋เชียน หนานอู๋เฮิ่นยิ้มอย่างนิ่งๆ พูดว่า “การต่อสู้ครั้งนี้ยังไม่จบ ผู้เฒ่าอู๋ก็ตัดสินเช่นนี้ ไม่เร็วไปหน่อยหรือ”“ท่านอาจารย์หนาน ท่านยังไม่ล้มเลิกความคิดอีกหรือ” อู๋เชียนพูดรอยยิ้มของหนานอู๋เฮิ่นไม่เปลี่ยน แล้วก็ไม่โต้เถียง พูดเพียงแค่ว่า “รอดูเถอะ”
